ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Ένα “μελίσσι” ανθρωπισμού
© ΑΠΕ-ΜΠΕ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ
ΘΕΜΑ: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ένα “μελίσσι” ανθρωπισμού

Μετανάστριες από όλο τον κόσμο έφτιαξαν ένα δίκτυο αλληλεγγύης για τους δοκιμαζόμενους συνανθρώπους τους και κυρίως τους πρόσφυγες

Στο χώρο της οδού Φερών στο κέντρο της Αθήνας, όπου το Δίκτυο Μεταναστριών στην Ελλάδα «Μέλισσα» έχει φτιάξει τα γραφεία του, δεσπόζουν περίτεχνα χειροτεχνήματα από όλο τον κόσμο: ένα υφαντό κεντημένο στο χέρι από το Αφγανιστάν, μία σύνθεση αφρικάνικων σταμπωτών υφασμάτων, μία κορνίζα από την Ιαπωνία, ένα υφαντό φτιαγμένο από τρίχες αλόγου από τις Φιλιππίνες.

Αυτή η σύνθεση πολιτισμών και ιδεών είναι και ο στόχος του Δικτύου «Μέλισσα», που ιδρύθηκε από έξι γυναίκες από διαφορετικές χώρες, οι οποίες ζουν στην Ελλάδα. Η Ντέμπορα Κάρλος Βαλέντσια από τις Φιλιππίνες, η Κλικ Νγκουέρε από τη Ζιμπάμπουε, η Μαρία Οχιλέμπο από τη Νιγηρία, η Δήμητρα Μάλλιου από την Αλβανία, η Ιρίνα Στεπάνοβα από τη Ρωσία και η Ναντίνα Χριστοπούλου από την Ελλάδα είναι όλες γυναίκες δραστήριες και πρωτεργάτριες για τα δικαιώματα των μεταναστών και κυρίως των γυναικών, οι οποίες αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να δημιουργήσουν μια πλατφόρμα επικοινωνίας μεταξύ τους.

«Κάνοντας ανθρωπολογική έρευνα γύρω από τις γυναικείες μεταναστευτικές οργανώσεις διαπίστωσα ότι υπάρχουν στην Ελλάδα 24 τέτοιες οργανώσεις, από τις οποίες αρκετές είχαν ατονήσει λόγω της οικονομικής κρίσης. Έτσι, οργανώθηκε μια συνάντηση για να επικοινωνήσουν και να χαρτογραφήσουν τις ανάγκες τους. Όταν διαπίστωσαν ότι η μία είχε τις απαντήσεις στα προβλήματα της άλλης, τότε αποφάσισαν να προχωρήσουν σε μια ουσιαστική ανταλλαγή πόρων, δεξιοτήτων και ιδεών», εξηγεί η Ναντίνα Χριστοπούλου.

Από τη συνάντηση αυτή γεννήθηκε το Δίκτυο με το όνομα «Μέλισσα». «Γιατί οι μέλισσες συναντιούνται και συνεργάζονται, χωρίς να νοιάζονται από πού προέρχεται η καθεμία. Στις κυψέλες οι θηλυκές μέλισσες οργανώνουν τα πάντα. Έτσι και οι γυναίκες είναι σκληρά εργαζόμενες, όπως και οι μέλισσες: δουλεύουν, μαγειρεύουν, μεγαλώνουν τα παιδιά, κάνουν τις περισσότερες δουλειές»,λέει η Κλικ Νγκουέρε.

Σήμερα η «Μέλισσα» απαρτίζεται από περισσότερες από 100 γυναίκες από 40 χώρες. Η πρώτη δράση του Δικτύου ήταν και παραμένει η παροχή βοήθειας προς τους πρόσφυγες που φτάνουν αυτή την περίοδο στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι τα μέλη της «Μέλισσας» μαγείρευαν για τους πρόσφυγες στο Πεδίο του Άρεως, ενώ τους τελευταίους μήνες ετοιμάζουν σακίδια με είδη πρώτης ανάγκης, τα οποία μοιράζουν στα παιδιά των προσφυγικών οικογενειών.

Η προετοιμασία των σακιδίων από γυναίκες που και οι ίδιες έχουν βιώσει την προσφυγιά αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Και αυτό γιατί μέσα στις τσάντες φροντίζουν να βάλουν αντικείμενα που οι ίδιες χρειάστηκαν στο συχνά μακρύ ταξίδι τους έως την Ελλάδα. Όπως τα χειροποίητα πλεκτά παιχνίδια που ετοιμάζουν καθημερινά, μοναδικά για κάθε παιδί, και που ελπίζουν να αναπτερώσουν την ελπίδα των παιδιών για μια καλύτερη ζωή. Ή το μικρό σημειωματάριο μαζί με ένα στυλό, ιδέα της Κλικ Νγκουέρε, η οποία στο ταξίδι της φυγής της από τη Ζιμπάμπουε την περίοδο του πολέμου ενάντια στη βρετανική αποικιοκρατία, κατέγραφε καθημερινά τα γεγονότα που βίωνε, τις σκέψεις και τα όνειρά της (στο ημερολόγιο αυτό βασίστηκε και η ταινία καναδικής παραγωγής για τις γυναίκες στον απελευθερωτικό αγώνα της Ζιμπάμπουε «Flame»).Ή τα είδη πρώτης βοήθειας, τα οποία η Ντέμπορα αισθάνεται ότι θα δώσουν μια αίσθηση ασφάλειας και προστασίας στους πρόσφυγες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους.

«Θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα στην ελληνική κοινωνία, ότι οι μετανάστες που ζουν στην Ελλάδα δεν είναι το πρόβλημα αλλά μέρος της λύσης της ελληνικής κοινωνίας. Οι μετανάστριες στην Ελλάδα είναι από τις πιο περιθωριοποιημένες και ευπαθείς ομάδες, αλλά προσφέρουν ενεργά»,επισημαίνουν.

Επόμενος στόχος τους είναι οι δράσεις για τους πρόσφυγες να μεταφερθούν και στα σχολεία και οι μαθητές να πρωτοστατήσουν στην προετοιμασία των σακιδίων αυτών, ώστε μέσα από τη συμμετοχή να διεξαχθεί και ένας δημιουργικός διάλογος γύρω από τη μετανάστευση και την ξενοφοβία.

Ο χώρος της οδού Φερών του Δικτύου «Μέλισσα»,ένας χώρος συνδεδεμένος με τη μετανάστευση, που χτίστηκε το 1928 από Έλληνες της Ρωσίας και αργότερα στέγασε και το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, λειτουργεί σήμερα ως τόπος συνάντησης των γυναικών. Φιλοξενεί, επίσης, μαθήματα και δημιουργικά εργαστήρια, προκειμένου οι γυναίκες να μοιράζονται δεξιότητες και ιδέες. Επόμενος στόχος είναι να στεγάσει και μια αυτοδιαχειριζόμενη κοινωνική κουζίνα, όπου γυναίκες από όλο τον κόσμο θα ετοιμάζουν φαγητά από τις χώρες καταγωγής τους.

Μαρία Κουζινοπούλου

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ