ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Ιστορικοί και πολιτιστικοί δεσμοί Ελλάδας - Ρωσίας
© ΑΠΕ-ΜΠΕ
ΘΕΜΑ: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ιστορικοί και πολιτιστικοί δεσμοί Ελλάδας - Ρωσίας

Οι λαοί της Ελλάδας και της Ρωσίας, στις δύσκολες στιγμές, βρήκαν ''καταφύγιο'' ο ένας στον άλλον.

Στις βαθιές ρίζες, οι οποίες, μέσω των αιώνων, συνδέουν την Ελλάδα με την Ρωσία, αναφέρθηκαν οι ομιλητές στη συζήτηση Στρογγυλής Τράπεζας, με θέμα:Ιστορικοί και πολιτιστικοί δεσμοί μεταξύ Ρωσίας και Ελλάδας", που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Δευτέρας στο Ρωσικό Προξενείο, στο πλαίσιο του Έτους της Ρωσίας στην Ελλάδα και της Ελλάδας στην Ρωσία, με τη συμμετοχή διακεκριμένων επιστημόνων, ερευνητών, δημοτικών συμβούλων και δημοσιογράφων.

Στη συζήτηση επισημάνθηκε οτι οι Ρώσοι δεν ήλθαν ποτέ ως κατακτητές στην Ελλάδα, αντιθέτως οι δύο λαοί στις δύσκολες στιγμές βρήκαν καταφύγιο ο ένας στον άλλον. Τόσο η Ρωσική, όσο και η Ελληνική παρουσία είναι ιδιαίτερα εμφανής στις δύο χώρες, ενώ αμείωτο παραμένει το ενδιαφέρον των δύο λαών για τα τεκταινόμενα στις δύο χώρες.

Η συγγραφέας — ιστορικός,Πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής Ρώσων Συμπατριωτών στην Ελλάδα, Ευγενία Κριτσέβσκαγια απαρίθμησε ρωσικά μνημεία που βρίσκονται στην Ελλάδα, μεταξύ των πιό γνωστών είναι οι ρωσικές εκκλησίες της Αγίας Τριάδος και της Αγίας Ζώνης, στο κέντρο της Αθήνας, οι οποίες αναστηλώθηκαν μετά την απελευθέρωση του ελληνικού κράτους από τον πρέσβη τότε της Ρωσίας.

© ANA-MPA

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, το 1814 στην Οδησσό, επιφανή μέλος της οποίας ήταν και ο εθνικός ποιητής της Ρωσίας, Αλεξάντρ Πούσκιν, δίνοντας έτσι το στίγμα των ιδιαίτερων σχέσεων που υπήρχαν μεταξύ των δύο λαών. Αίσθηση προκάλεσε ο δήμαρχος Υδρας, Γεώργιος Κουκουδάκης, ο οποίος αναφερόμενος στις στενές σχέσεις που είχε η Ρωσία με τα νησιά του Σαρωνικού, σημείωσε οτι πολύ πριν την επανάσταση του 1821 στο νησί υπήρχε ρωσικό προξενείο και πολλοί Υδραίοι είχαν ρωσική υπηκοότητα. Αξιοπρόσεκτες είναι, όπως είπε ο δήμαρχος του νησιού, οι ρωσικές εικόνες που βρίσκονται στις εκκλησίες της Υδρας, καθώς, και ο ρωσικής κατασκευής ξυλόγλυπτος επιτάφιος.

Έντονη, όμως, είναι και η παρουσία των Ελλήνων στη Ρωσία, σύμφωνα με τους ομιλητές, οι οποίοι αναφέρθηκαν σε λαμπρές προσωπικότητες που διέπρεψαν στη Ρωσία, όπως ο Λάμπρος Κατσώνης, έλληνας συνταγματάρχης του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού και ιππότης του ρωσικού Τάγματος του Αγίου Γεωργίου, οι απόγονοι του οποίου ανήλθαν στα ανώτατα στρατιωτικά κλιμάκια της Μόσχας και ο Ιωάννης Βαρβάκης, ο οποίος όσο ζούσε στη Ρωσία είχε χρηματοδοτήσει κοινωφελή έργα από την τεράστια περιουσία του, όπως νοσοκομεία, γέφυρες, διώρυγες, καθώς και ο φιλόσοφος-ιερωμένος Ευγένιος Βούλγαρης, ο οποίος στα μέσα του 1770 χειροτονήθηκε στη Μόσχα, αρχιεπίσκοπος Σλαβινίου και Χερσώνος. Ο Ευγένιος Βούλγαρης επηρέασε μία ολόκληρη γενιά Ρώσων λογοτεχνών χάρις στις μεταφράσεις έργων λατίνων συγγραφέων που έκανε, κυρίως του Βιργίλιου. Η συμβολή του όμως στη ρωσική λογοτεχνία δεν σταμάτησε εκεί, αφού, ήταν ο πρώτος που μετέφρασε στα ρωσικά, ποιήματα του Ανακρέοντα.

Ιδιαίτερα επηρεασμένοι όμως από την ρωσική λογοτεχνία ήταν και οι έλληνες συγγραφείς, Νίκος Καζαντζάκης και Κώστας Βάρναλης. Ως επιφανή Ελληνα της Ρωσίας κατονόμασαν και τον Ιωάννη τον Τρομερό, γνωστός παγκοσμίως ως Ιβάν ο Τρομερός, εγγονός της Σοφίας Παλαιολογίνας, ο οποίος μιλούσε άψογα ελληνικά και έγραψε πολλά ποιήματα στη γλώσσα αυτή.

Κατερίνα Ηλιοπούλου

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ