ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Tο "Σοβρεμένικ" γιορτάζει τα 60 του χρόνια
© Sputnik/Maksim Blinov
ΘΕΜΑ: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Tο "Σοβρεμένικ" γιορτάζει τα 60 του χρόνια

Εξήντα χρόνια κλείνει την Παρασκευή ένα από τα πιο δημοφιλή θέατρα στη Ρωσία, το Σοβρεμένικ. Για την ημέρα αυτή, η ομάδα ετοιμάζει το πιο σημαντικό γεγονός για το θέατρο- τη νέα του παραγωγή  «Πείτε στους ανθρώπους πού να πάει… αυτό το τρένο."

Γέννηση του θεάτρου

Το θέατρο της Μόσχας (Σοβρεμένικ-Σύγχρονο) ιδρύθηκε από μια ομάδα νέων ηθοποιών το 1956. Στην μεταπολεμική ιστορία το "Σοβρεμένικ" έγινε το πρώτο θέατρο που δημιούργησε μία ελεύθερη δημιουργική ομάδα από ομοϊδεάτες που ήταν σε θέση να υπερασπιστούν τον εαυτό τους ως ένας ενιαίος καλλιτεχνικός οργανισμός. Οι ιδρυτές του ήταν: Γκαλίνα Βολτσεκ, Ολεγκ Ταμπάκοφ, Ιγκόρ Κβάσα, Λίλιγια Ταλματσάεβα, Γιεβγένι Εβστίνγνεφ, ενώ επικεφαλής ήταν ο Ολεγκ Εφρέμοφ.

Εμφανίσθηκε ένα θέατρο, το οποίο μπορούσε  να μιλήσει με τους σύγχρονούς του μία γλώσσα κατανοητή για όλα όσα προκαλούν ανησυχία στους ανθρώπους. Το ρεπερτόριο ήταν κλασικά και σύγχρονα θεατρικά έργα, τα οποία δημιουργήθηκαν ειδικά για αυτό το θίασο, με ονόματα όπως Γκαντσαρόβα,  Γκόρκι, Μιχαήλ Σαλτικόφ Τσετρίν,  Βίκτορ Ροσόφ, Βολοντίν, Γιεβγένι Τσβάρτς, Αξιόνοφ, Τεντριακόφ.

Το Σοβρεμένικ έγινε κύριος πόλος έλξης. Καλοκαίρια και χειμώνες οι άνθρωποι στέκονταν νύχτα στην ουρά, προσπαθώντας να πάρουν το πολυπόθητο εισιτήριο.

Ζούμε, εργαζόμαστε, ανακαλύπτουμε νέα ονόματα

Πέρασαν αρκετά χρόνια, το "Σοβρεμένικ" είναι σε ''προχωρημένη'' ηλικία, παραμένει όμως το ίδιο ζωντανό, ενδιαφέρον, με ρυθμό, το οποίο και σήμερα αναζητούμε και αγαπάμε. Από το 1972, μετά την αποχώρηση του Ολεγκ Εφρέμοφ για το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας, το "Σοβρεμένικ"  διευθύνει για πάνω από 40 χρόνια η καλλιτέχνης του ρωσικού λαού, διάσημη σκηνοθέτης, Γκαλίνα Μπορισόβα Βόλτσεκ.

"Παρά τις συνεχείς επικρίσεις που ξεκίνησαν από την ημέρα που αποχώρησε ο Εφρέμοφ, εμείς ζούμε, εργαζόμαστε, ανακαλύπτουμε νέα ονόματα με την υποστήριξη και την αγάπη του κοινού μας.   

Φυσικά, δεν ξεχνάμε και προσπαθούμε να διαφυλάξουμε τις βασικές αρχές που καθορίσθηκαν από τους ιδρυτές του «Σαβρεμένικ", "- είπε στο RIA Novosti η Βόλτσεκ.

Ομως, σύμφωνα με την ίδια, δεν έχει να κάνει με μία παραδοσιακή συμπεριφορά, αλλά από το πώς προσεγγίζεις την τέχνη, σε ό, τι κάνουμε, όπου ζούμε και όπως υπάρχουμε.

Το είναι το σημαντικό

"Αυτό πρέπει να είναι θεμελιώδους σημασίας. Συνέχεια επαναλαμβάνω, δεν είναι σημαντικό,  είναι το κύριο. Ποιά είναι τα θέματα, τα προβλήματα, τα ερωτήματα του έργου, που μπορεί να γίνουν "καταπέλτης" για τον θεατή από την άνετη καρέκλα του σπιτιού του. Ποιές είναι οι σκέψεις και τα συναισθήματα που θα βοηθήσουν στην αποκατάσταση της επικοινωνίας με το κοινό »,  δήλωσε η Βάλτσεκ.

Σύμφωνα με την καλλιτεχνική διευθύντρια,  το "Σοβρεμένικ", "πρέπει να  αντιδράσει σε αυτό που συμβαίνει στη ζωή, το θέατρο πρέπει να έχει μια έντονη αίσθηση του χρόνου, η οποία ποικίλλει ανάλογα, με απίστευτη ταχύτητα και δύναμη." Η ζωή του θεάτρου  στη νέα γενιά.

"Πάντα πίστευα, λέει η Βόλτσεκ, στην ανεξαρτησία των νέων θιάσων, των νέων σκηνοθετών,  δεν είναι μόνο ταλαντούχοι, αλλά μπορούν να αισθάνονται και να καταλάβουν την κατεύθυνση "του Σοβρεμένικ". Πάντα ήξερα ότι η ζωή του θεάτρου — στην αλλαγή των γενεών, την οποία έχω ονειρευτεί, θα περνούσε διακριτικά, φυσικά, ".

Στα 60 χρόνια ζωής του θεάτρου, έχουν ανέβει πάνω από 150 παραστάσεις, πολλές από τις οποίες  παρουσιάσθηκαν με μεγάλη επιτυχία σε πολλές θεατρικές σκηνές του κόσμου.

Ενόψει της επετείου στις 15 Απριλίου, θα κάνει πρεμιέρα στην θεατρική αίθουσα Ντβαρτσέ να Γιάουζε, μια νέα παραγωγή της νεαρής συγγραφέως Αννας Μπατούρινα  "Πείτε στους ανθρώπους πού είναι αυτό το τρένο…"  με ηθοποιούς του θεάτρου και σκηνοθεσία της Μαρίνας Μπρουσνικίνα.

Πρόκειται για μία συγκινητική ιστορία αγάπης μεταξύ του λοχία Ματβέεφ Κράβτσουκ και της Μαρίας Νεμπίλιτς, η οποία ξεκίνησε στον πόλεμο και συνεχίσθηκε μετά την λήξη του. Στην αρχή όλα ήταν καλά, φως και χαρά, μετά όμως όλα "κύλησαν" διαφορετικά, δεν ήταν όπως είχαν ονειρευθεί. 

Σύμφωνα με την σκηνοθέτιδα, πρόκειται για ένα υπέροχο έργο, με εσωτερική ελευθερία, με χιούμορ. "Φυσικά,  πρόκειται για την άποψη του σημερινού ανθρώπου για την ιστορία, για τον πόλεμο. Αλλά ο πόλεμος, όπως τον έχει σκεφθεί η συγγραφέας, εδώ δεν είναι σημαντικός. Το έργο μας λέει οτι μέσα σε όλους μας ζει πάντα η ελπίδα, και ό,τι και εάν είμαστε, πάμε μπροστά", —τόνισε η Αννα Μπατούρινα.

Πηγή: www.ria.ru