ΣΤΗΝ ΑΡΧΙKH ΣΕΛIΔΑ
Τα διαμάντια
της Ρωσίας
Το Ταμείο των Διαμαντιών στο Κρεμλίνο, εντυπωσιάζει τον επισκέπτη με τα αριστουργήματα της ρωσικής τέχνης της κοσμηματοποίας, που εκτίθενται στις αίθουσες του και είναι όλα ανεκτίμητης αξίας.
Στις μισοσκότεινες, αλλά δροσερές αίθουσες του Ταμείου, οι ξεναγοί με τις ενδιαφέρουσες περιγραφές τους, κεντρίζουν το ενδιαφέρον των επισκεπτών, που συνήθως μένουν έκθαμβοι, όταν αντικρίζουν τα εντυπωσιακά διαμάντια και ζαφείρια. Τα ίδια ακριβώς συναισθήματα του δημιουργούν και τα κομμάτια αυτοφυούς χρυσού, που εκτίθενται στην άλλη πλευρά και είναι οι μεγαλύτεροι στη Ρωσία.

Δίπλα ακριβώς, εκτίθενται μικρότερα σε διαστάσεις εκθέματα, που κι αυτά, όμως, ασκούν την δική τους έλξη. Σε ορισμένα, μάλιστα, είναι ευδιάκριτα τα περιγράμματα των ανθρώπινων μορφών (όπως για παράδειγμα στο γνωστό με την επωνυμία «Μεφιστοφελής» κομμάτι αυτοφυούς χρυσού) ενώ σε άλλα διακρίνει κανείς μορφές ζώων (όπως στον κομμάτι αυτοφυούς χρυσού «Αυτιά λαγού»).

Ο επισκέπτης μπροστά σε αυτή ποικιλομορφία των εντυπωσιακών εκθεμάτων, εντυπωσιάζεται, ενώ μπορεί να ακούσει τον ξεναγό να τους λέει αστειευόμενος, ότι ίσως θα έπρεπε να φορέσουν τα γυαλιά ηλίου τους, για να μην ‘τυφλωθούν’ από τη λάμψη των πολύτιμων λίθων.
Από αριστερά προς τα δεξιά: τα κομμάτια αυτοφυούς χρυσού "Μεφιστοφελής, "Τα αυτιά του Λαγού " και "Μεγάλο τρίγωνο" © SPUTNIK
Το «Μεγάλο Τρίγωνο», ένα κομμάτι αυτοφυούς χρυσού
Στο Ταμείο Διαμαντιών εκτίθεται μια μεγάλη συλλογή από διαμάντια και κομμάτια αυτοφυούς χρυσού από ολόκληρη την επικράτεια της Ρωσίας. Ιδιαίτερη θέση στον κατάλογο κατέχει το «Μεγάλο Τρίγωνο», ένα κομμάτι αυτοφυούς χρυσού, που ζυγίζει 36 κιλά. Είναι το μεγαλύτερο στη Ρωσία και ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.

Ανακαλύφθηκε το 1842 στην περιοχή του Μιάσκ στα νότια Ουράλια, σε βάθος μεγαλύτερο των τριών μέτρων. Στην επιφάνειά του διατηρήθηκαν επί αιώνες αποτυπώματα κρυστάλλων χαλαζία και άνθρακα (γνωστό και ως μαύρο διαμάντι).

Η συλλογή του Ταμείου Διαμαντιών άρχισε να διαμορφώνεται ήδη από τον 18ο αιώνα, με διάταγμα του Πέτρου Α ', σύμφωνα με το οποίο για την ειδική φύλαξη του «κρατικού θησαυρού» διατέθηκε ένας ειδικός χώρος, ο οποίος αργότερα ονομάστηκε Αίθουσα των Διαμαντιών. Με την πάροδο του χρόνου, το θησαυροφυλάκιο εμπλουτίσθηκε με κοσμήματα, που είχαν δημιουργήσει, οι καλύτεροι ρώσοι αργυροχρυσοχόοι της Ρωσίας.
Το μεγάλο αυτοκρατορικό στέμμα της Ρωσικής αυτοκρατορίας
Το πλέον γνωστό και πλέον σημαντικό έκθεμα της έκθεσης, είναι το Μεγάλο αυτοκρατορικό στέμμα της Ρωσικής αυτοκρατορίας. Θεωρείται το κύριο σύμβολο των ρώσων μοναρχών, καθώς το φορούσαν οι ρώσοι αυτοκράτορες κατά την διάρκεια της στέψης, από την Αικατερίνη Β' μέχρι και τον Νικόλαο Β'.
Το στέμμα είχε κατασκευασθεί από χρυσό και ασήμι, φέρει πάνω του διαμάντια και 4.936 μαργαριτάρια, ενώ το βάρος είναι 2 κιλά. Το στέμμα ‘στεφανώνει’ ένας στην φύση πολύτιμος λίθος, έντονου κόκκινου χρώματος, ο σπινέλιος, βάρους 398 καρατίων.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει ακόμη και η μορφή αυτή καθεαυτή του στέμματος, στην οποία υπάρχει ένας βαθύς συμβολισμός. Τα δύο ασημένια ημισφαίρια πάνω στο στέμμα συμβολίζουν τη σύνδεση μεταξύ Ανατολής και Δύσης στην επικράτεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, οι κλάδοι δάφνης που περιβάλλουν το κάτω μέρος του στέμματος συμβολίζουν την εξουσία και τη δόξα, ενώ τα φύλλα βελανιδιάς και τα βελανίδια μεταξύ των δύο ημισφαιρίων, συμβολίζουν ένα φρούριο και την σταθερότητα της εξουσίας.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πόσος χρόνος και πόση δουλειά χρειάσθηκε για την κατασκευή του στέμματος, καθώς έπρεπε να είναι έτοιμο για τη στέψη της Αικατερίνης Β', η οποία έγινε το 1762. Ανεξάρτητα όμως απ ότι χρειάσθηκε, είναι γεγονός ότι οι τεχνίτες που ανέλαβαν την κατασκευή του, ολοκλήρωσαν το έργο σε χρόνο ρεκόρ, σε δύο μόλις μήνες.
Το «Βασιλικό μήλο», το σύμβολο της αυτοκρατορικής εξουσίας
Για τη στέψη της Αικατερίνης δημιουργήθηκε επίσης ένα αυτοκρατορικό έμβλημα, γνωστό ως «Βασιλικό μήλο». Χρησιμοποιήθηκε για δεκαετίες, μέχρι το τέλος της διακυβέρνησης του Νικολάου Β'.
Η ίδια η ρωσική λέξη «ντερζάβα» («κράτος») έχει αρχαία προέλευση: προέρχεται από την αρχαία ρωσική λέξη «ντιρζά» (дьржа) που σημαίνει εξουσία. Υπάρχει επίσης και η εκδοχή, ότι το κράτος εκφράζει την δύναμη του ηγεμόνα και την ικανότητά του να «κρατάει στα χέρια του» το κράτος. Ως εκ τούτου, για αρκετούς αιώνες αποτελούσε ένα αναπόσπαστο έμβλημα των ρώσων ηγεμόνων.
Αρχικά, το έμβλημα αυτό ήταν λιτά διακοσμημένο: ήταν μια χρυσή σφαίρα διακοσμημένη με λωρίδες διαμαντιών, ενώ στην κορυφή της υπήρχε ένας μικρός σταυρός. Πολλοί θεωρούν ότι τις λωρίδες των διαμαντιών, της είχαν πάρει από ένα φόρεμα της αυτοκράτειρας Αικατερίνης.

Επί αυτοκράτορα Παύλου Α', στην εμβληματική αυτή σφαίρα προστέθηκε ένα ζαφείρι βάρους 200 καρατίων και ένα καθαρό διαμάντι, σχεδόν 47 καρατίων.
Το αυτοκρατορικό σκήπτρο και το διαμάντι "Ορλώφ"
Στο σύνολο των αυτοκρατορικών εμβλημάτων περιλαμβάνεται και το σκήπτρο, που κατασκευάσθηκε στις αρχές του 1770. Στον επάνω του μέρος είναι διακοσμημένο με έναν χυτό δικέφαλο αετό από μαύρο σμάλτο και διαμάντια, ενώ στο κάτω μέρος βρίσκεται το διαμάντι «Ορλώφ», το μεγαλύτερο στην συλλογή του Ταμείου Διαμαντιών.

Σύμφωνα με το μύθο, το διαμάντι "Ορλώφ", βρέθηκε στη νότια Ινδία στις αρχές του 18ου αιώνα. Σύμφωνα με μια από τις υπάρχουσες εκδοχές, ο πολύτιμος αυτός λίθος χρησιμοποιήθηκε ως ένα από τα στοιχεία της αρχιτεκτονικής σύνθεσης ενός ινδουϊστικού ναού, ενώ αργότερα τον μετέφεραν στο εξωτερικό βρετανοί στρατιώτες. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, το διαμάντι, το είχε κλέψει ένας Γάλλος, ο οποίος ασπάστηκε τον ινδουισμό και μάλιστα έγινε και δόκιμος στο ναό, προκειμένου να πραγματοποιήσει το σχέδιό του.
Το αρχικό βάρος του λευκού διαμαντιού είχε υπολογισθεί στα 400 καράτια, αλλά μετά την επεξεργασία του και την κοπή του, που επακολούθησε για να πάρει το σχήμα διαμαντιού, το βάρος του μειώθηκε κατά δύο και πλέον φορές, φθάνοντας μέχρι τα 89 καράτια.
Μετά από πολλές περιπλανήσεις το διαμάντι βρέθηκε στο Άμστερνταμ, όπου το αγόρασε από τους εμπόρους ο κοσμηματοπώλης της ρωσικής αυλής ΙβάνΛαζάρεφ. Αργότερα το διαμάντι το αγόρασε ο κόμης Ορλώφ, ερωμένος της αυτοκράτειρας Αικατερίνης, προς τιμήν του οποίου πήρε το σημερινό του όνομα. Ο κόμης δώρισε το διαμάντι στην αυτοκράτειρα την ημέρα των γενεθλίων της, για να της αποδείξει τον έρωτα του και να συμφιλιωθεί μαζί της ύστερα από μια μακρά φιλονικία.

Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που απορρίπτουν την ρομαντική αυτή εκδοχή στην εξέλιξη των γεγονότων, υποστηρίζοντας ότι το διαμάντι "Ορλώφ" βρέθηκε στα χέρια της Αικατερίνης ΄συτερα από δική της απαίτηση. Συγκεκριμένα όπως λένε η αυτοκράτειρα θέλοντας ν αποκρύψει την διασπάθηση του δημοσίου χρήματος που έκανε για τις προσωπικές της ιδιοτροπίες, ζήτησε από τον ερωμένο της να αποκτήσει το διαμάντι, με το οποίο στη συνέχεια διακόσμησε το αυτοκρατορικό της σκήπτρο.

Το διαμάντι "Σάχης"
Το διαμάντι αυτό ζυγίζει πολύ λιγότερο από το διαμάντι "Ορλώφ", μόλις 88,7 καράτια, χωρίς ωστόσο να έχει μικρότερη αξία. Πιστεύεται ότι βρέθηκε τον 16ο αιώνα στην Ινδία και διακοσμούσε τον θρόνο των σάχηδων και αργότερα έπεσε στα χέρια περσών κατακτητών.

Στις άκρες του διαμαντιού είναι χαραγμένες τρεις αρχαίες επιγραφές στην περσική γλώσσα, στις οποίες μπορούμε να ακολουθήσουμε εν μέρει την ιστορία του διαμαντιού, καθώς αναφέρουν τα ονόματα των κατόχων του από το 1591 έως το 1826.

Το διαμάντι "Σάχης" είναι γνωστό στην Ρωσία για την πράγματι αιματηρή ιστορία του. Το 1829 δόθηκε στον ρώσο αυτοκράτορα Νικολάο Α΄, ως ένδειξη συμφιλίωσης με τον ηγεμόνα της Περσίας, Φετ Αλι Σαχ, μετά τη μαζική σφαγή των υπαλλήλων της ρωσικής πρεσβείας στην Τεχεράνη, από φανατικούς ισλαμιστές. Κατά την διάρκεια της επίθεσης στην πρεσβεία σκοτώθηκε και ο επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής και συγγραφέας της κωμωδίας «Συμφορά από το πολύ μυαλό», Αλεξάντρ Γκριμπογέντοφ.

Το γεγονός αυτό έφερε τις δύο χώρες στα πρόθυρα ενός νέου πολέμου, ωστόσο ο Σάχης κατάφερε να αποφευχθεί η μαζική αιματοχυσία χάρις στην επιστολή μετάνοιας που απέστειλε προς τον τσάρο της Ρωσίας και τα πλούσια δώρα, μεταξύ των οποίων ήταν και το διαμάντι "Σάχης".
Το Διάδημα "Ρωσική ομορφιά"
Το κόσμημα αυτό δημιουργήθηκε χάρη στις προσπάθειες των αργυροχρυσοχόων της τσαρικής αυλής, το 1841. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός, ότι το διάδημα αυτό έγινε κατόπιν ειδικής παραγγελίας του αυτοκράτορα Νικολάου Α΄, ο οποίος και το δώρισε στη σύζυγό του Αλεξάνδρα Φιοντόροβνα.

Το διάδημα κατασκευάστηκε από πλατίνα, φέρει χιλιάδες διαμάντια διαφορετικού μεγέθους και στιλπνότητας, καθώς και 25 μεγάλα συμμετρικά μαργαριτάρια, τα οποία δεν ήταν πλήρως ενσωματωμένα στο σχέδιο του κοσμήματος, με αποτέλεσμα να αιωρούνται ελαφρώς με την παραμικρή κίνηση.
Το πρωτότυπο διάδημα είχε την μορφή του γυναικείου καπέλου «κοκόσνικ» που φορούσαν τότε οι γυναίκες στη Ρωσία. Με εντολή του τσάρου οι κυρίες της αυλής εκείνης της εποχής φορούσαν τα καπέλα αυτά σε διάφορες επίσημες εορταστικές εκδηλώσεις.
Τώρα στο Ταμείο Διαμαντιών φυλάσσεται αντίγραφο του διαδήματος, το οποίο κατασκεύασαν εκ νέου σοβιετικοί τεχνίτες το 1987, χρησιμοποιώντας σχέδια και αρχειακό φωτογραφικό υλικό.

Τα εμβλήματα που χρησιμοποιούνταν στις τελετές στέψης των αυτοκρατόρων όπως και τα κοσμήματα των μελών της τσαρικής οικογένειας, οι μοναδικοί πολύτιμοι λίθοι και μέταλλα από όλες τις περιοχές της Ρωσίας, τα αριστουργήματα της τέχνης της κοσμηματοποίας σε διάφορες εποχές, συνιστούν μόνο ένα μικρό μέρος της έκθεσης που υπάρχει στο Ταμείο των Διαμαντιών, το οποίο έχει μεγάλη ιστορική, καλλιτεχνική και επιστημονική αξία.

Κάθε έκθεμα του Ιδρύματος, συμπυκνώνει πάνω του αιώνες της ιστορίας της Ρωσίας, και ως αναπόσπαστο τμήμα της, μεταφέρει το πνεύμα της εποχής του στις επόμενες γενιές.

Στην έκθεση μπορείτε να δείτε ένα χρυσό βραχιόλι διακοσμημένο με ένα επίπεδο διαμάντι, το παγκοσμίως γνωστό βαθύ μπλέ ζαφείρι από την Σρι Λάνκα, βάρους 260,37 καρατίων, 926 καταγεγραμμένα διαμάντια από διάφορα μέρη της Σιβηρίας, και πολλά άλλα.

Το Ταμείο των Διαμαντιών μπορείτε να επισκεφθείτε καθημερινά, εκτός Πέμπτης, από τις 10.00 το πρωί μέχρι τις 18.15 το απόγευμα.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα:
http://www.gokhran.ru/ru/diamond-fund/index.phtml