ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Παράθυρο ευκαιρίας το Ιράν… υπό προϋποθέσεις
© Sputnik/Sergey Mamontov
ΘΕΜΑ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Παράθυρο ευκαιρίας το Ιράν… υπό προϋποθέσεις

της Αναστασίας Γιάμαλη, δημοσιογράφου

Και τελικά το Σάββατο 16 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε η πολυαναμενόμενη άρση των οικονομικών κυρώσεων που συνδέονται με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης όπως προέβλεπε η συμφωνία η οποία επιτεύχθηκε στις 14 Ιουλίου 2015 βάζοντας τέλος σε μία περίοδο μακράς απομόνωσης που πρακτικά κράτησε 36 χρόνια από την εποχή της Ιρανικής επανάστασης της εγκαθίδρυσης του καθεστώτος Χομεϊνί.

Η σιιτική χώρα έχει πληθυσμό 78 εκατομμυρίων, δηλαδή αθροιστικά όσο οι υπόλοιπες μεγάλες χώρες της περιοχής (Ιράκ, Σαουδική Αραβία, Συρία) και λόγω του πολυετούς αποκλεισμού ανέπτυξε με ίδια μέσα δικές της τεχνολογικές λύσεις σε σχεδόν όλους τους τομείς αναδεικνυόμενη στον ισχυρότερο ίσως τοπικό παίκτη.

Η πάλαι ποτέ Περσία απέδειξε ότι γνωρίζει από σωστό «timing» καθώς η άρση των κυρώσεων γίνεται σε ένα πλαίσιο κατακρήμνισης των τιμών του πετρελαίου παγκοσμίως που δημιουργεί αυτόματα την ανάγκη αναστοχασμού και επανατοποθέτησης του ρόλου και της θέσης όλων των παιχτών αυτής της αγοράς. Η άρση των κυρώσεων προς το Ιράν ακολούθησε την πολιτική συνεννόησης που επιδίωξε η διοίκηση Κλίντον και η σημερινή ηγεσία της Τεχεράνης και της οποίας απτό δείγμα ήταν η πρόσφατη απελευθέρωση αμερικανών στρατιωτικών τους οποίους κρατούσε αιχμαλώτους.

Πέρα από το παγκόσμιο επιχειρηματικό ενδιαφέρον που προκύπτει από το ξεπάγωμα των ιρανικών κεφαλαίων το ενδιαφέρον είναι και γεωπολιτικό, καθώς το Ιράν βγαίνει από το ψυγείο και μετατρέπεται σε ισότιμο συνομιλητή διεθνώς, αλλά και σε χώρα κλειδί στην Μ. Ανατολή, αναδεικνύεται δηλαδή και επίσημα σε μία περιφερειακή υπερδύναμη. Οι παραδοσιακά κακές σχέσεις του με το Ισραήλ το οποίο ανοιχτά κάνει λόγο για χώρα τρομοκράτη που χρηματοδοτεί την Χεζμπολάχ και τη Χαμάς δεν εμπόδισαν τελικά την εξομάλυνση των σχέσεων με την Δύση με αποτέλεσμα το Τελ Αβίβ και η Σαουδική Αραβία να μην διαθέτουν πλέον το μονοπώλιο των σχέσεων με την διεθνή κοινότητα, σε μία περιοχή που ήδη έχει πολλά ανοιχτά μέτωπα με πιο αιματηρό τον συνεχιζόμενο εμφύλιο στην Συρία και το Ιράν. Σημειώνεται πως το Ιράν στηρίζει το καθεστώς Άσαντ. Ήταν τόσο ισχυρή η δυναμική της εξομάλυνσης των σχέσεων που δεν κατέστη δυνατό να ανακοπεί ούτε μετά την πρόσφατη κρίση που πυροδότησε η εκτέλεσε από το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας του επιφανή σιίτη κληρικού σέιχ Νιμρ αλ-Νιμρ η οποία προκάλεσε επίθεση πλήθους στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Τεχεράνη.

Καλό «timing» φαίνεται πως έχει και η ελληνική διπλωματία αφού προέβλεψε την ισχυροποίηση του ρόλου του Ιράν και ήδη από τον Νοέμβριο ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς βρέθηκε στην Τεχεράνη ενώ στα χαρτιά είναι και μία επίσκεψη του πρωθυπουργού στο πρώτο εξάμηνο το 2016 με την ελληνική πρεσβεία στην Τεχεράνη να δουλεύει "στο κόκκινο". Ενεργειακό, εμπορική ναυτιλία, τουρισμός, η αποκατάσταση των αεροπορικών συγκοινωνιών, επιστήμη, εκπαίδευση, πολιτισμός, αναμένεται να βρεθούν στο επίκεντρο των επαφών που θα έχει στην Τεχεράνη. Από το ταξίδι του Ν. Κοτζιά είχε συμφωνηθεί η κατάρτιση «action plan» για την προώθηση της οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί άνοιγμα στην Μέση Ανατολή αλλάζοντας το παράδειγμα των προηγούμενων κυβερνήσεων που ενδεικτικά είχαν "μηδενίσει" τις σχέσεις με το Ιράν σε μία μάλλον αποτυχημένη απόπειρα να βελτιώσουν τις σχέσεις με το Ισραήλ. Ωστόσο, η συνεργασία με το Ισραήλ φαίνεται πως προχωρά πολύ καλύτερα και πολύ πιο γοργά επί ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να εμποδίζεται ούτε από την προσέγγιση με το Ιράν ούτε από τις ιστορικά καλές σχέσεις με την Παλαιστίνη.

Μια συνεργασία με το Ιράν μπορεί να δώσει λύσεις και «αέρα» στην ελληνική οικονομία όχι μόνο σε αριθμούς αλλά και σε θέσεις εργασίας. Μια ενεργειακή συνεργασία συγκεκριμένα με έδρα την χώρα μας θα μπορούσε και επικερδής να είναι και θέσεις εργασίας να δημιουργήσει. Μια αύξηση της παραγωγικότητας των ΕΛΠΕ αξιοποιώντας τις εγκαταστάσεις στην Βόρεια Ελλάδα δυνητικά θα αύξανε τις θέσεις εργασίας έως και 2.000 αυξάνοντας έτσι και τις εξαγωγές διυλισμένων προϊόντων εντός ΕΕ. Άλλωστε το diesel των ΕΛΠΕ είναι περιζήτητο.

Από την εποχή που η αρχαία Ελλάδα και η αρχαία Περσία ήταν οι κυρίαρχες και αντίπαλες δυνάμεις στην ευρύτερη περιοχή που ήταν χονδρικά ο τότε γνωστός κόσμος έχουν περάσει χιλιετίες. Σήμερα οι δύο χώρες κληρονόμοι της βαριάς αρχαίας κληρονομιάς μπορούν μέσα από την συνεργασία τους να συμβάλουν στη βελτίωση της κατάστασης στην ευρύτερη περιοχή που δεν είναι πια "το κέντρο του κόσμου", αλλά παραμένει η πιο εκκρεμής περιοχή του πλανήτη.

*Τα κείμενα δημοσιεύονται αυτούσια και απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι της ιστοσελίδας.