ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Η Ρωσία “καθαρίζει” το τοπίο στη Συρία
© Ministry of Defence of the Russian Federation
ΘΕΜΑ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η Ρωσία “καθαρίζει” το τοπίο στη Συρία

του Γιώργου Χαρβαλιά, δημοσιογράφου

Επί έναν ολόκληρο χρόνο, ανώτατοι Ευρωπαίοι πολιτικοί, υψηλόβαθμοι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και σύσσωμος ο τύπος στις λεγόμενες χώρες υποδοχής ερίζουν για την αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος. Χωρίς να αναζητούν, ούτε για μια στιγμή τις γενεσιουργές αιτίες του φαινομένου και το πώς θα μπορούσε να ανασχεθεί στην ίδια την πηγή του.

Χαλέπι

Η αλήθεια είναι ότι οι Ευρωπαίοι δεν συζητούν γι ' αυτό, επειδή δεν τους αρέσει καθόλου να θυμούνται πώς έχουν ευθύνες για τον πόλεμο στη Συρία. Γάλλοι και Γερμανοί, από κοινού με τον αμερικανικό παράγοντα ξεκίνησαν να διακηρύσσουν διεθνώς την ανάγκη ανατροπής του «τυραννικού καθεστώτος 'Ασαντ», χωρίς βεβαίως να έχουν συνειδητοποιήσει πόσο επικίνδυνη θα μπορούσε να είναι η «διάδοχος» λύση, όπως αυτό απέδειξε η εμπειρία σε άλλα γειτονικά κράτη.

Γρήγορα στην παρέα των επικριτών του Σύρου προέδρου προστέθηκε για τους δικούς της λόγους η Τουρκία. Το πολιτικό δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου θεώρησε ότι μέσα από αυτή την αναμπουμπούλα θα μπορέσει να ικανοποιήσει τις φιλόδοξες γεωστρατηγικές του επιδιώξεις, ηγεμονεύοντας στους σουνιτικούς πληθυσμούς της Μέσης Ανατολής.

Η ρωσική διπλωματία που επίσης διατηρεί ισχυρά ερείσματα στην περιοχή, εξ αρχής συνέστησε σύνεση, εγκράτεια και ρεαλισμό. Εξηγώντας ότι, όπως εξελίσσονται τα πράγματα η ανατροπή του Ασαντ δεν συνιστά λύση του προβλήματος, αλλά ιδανική συνταγή για την επέκταση του. Δυστυχώς όμως, οι έγκαιρες προειδοποιήσεις της Μόσχας προσέκρουσαν σε φωνές άρνησης όπως του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ και της αμερικανικής πλευράς, που δεν δέχονταν ούτε συζήτηση για την παραμονή του Σύρου προέδρου, έστω και σε ένα είδος «εξουσίας υπό περιορισμό».

Γρήγορα η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Και, κατέστη ολοφάνερο ότι τη θέση του αυταρχικού καθεστώτος Ασαντ, θα πάρει ένα μωσαικό επικίνδυνων τρομοκρατικών οργανώσεων με πρωτοστάτη το διαβόητο Ισλαμικό Κράτος και τους αιμοδιψείς Τζιχαντιστές. Αντί για τον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων που πράγματι επέβαλε η δικτατορία στη Συρία, είδαμε γενικευμένες σφαγές, εκτοπίσεις, βιασμούς και την εγκαθίδρυση μίας εντελώς ακραίας και πρωτόγονης εκδοχής «ισλαμικού δικαίου» με κίνδυνο επέκτασης σε ολόκληρη την περιοχή.

Με αφορμή και την έκρηξη του προσφυγικού προβλήματος, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί άρχισαν να συνειδητοποιούν το «έγκλημα», αλλά δεν είχαν το θάρρος να παραδεχτούν τις ευθύνες τους. Στο σημείο αυτό και μπροστά στο κίνδυνο να πέσει ολόκληρη η Συρία στα νύχια των ισλαμο-κανίβαλων του ISIS, o Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, ανέλαβε ιστορική πρωτοβουλία για στρατιωτική επέμβαση στην περιοχή.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΕΣ ΡΟΕΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ
Διαπιστώνοντας την πρωτοφανή διάσταση των προσφυγικών ορδών που κατευθύνονταν ασύντακτα προς την Ευρώπη από τα παράλια της Τουρκίας, οι ισχυροί της Δύσης δεν τόλμησαν να αντιδράσουν κατά την πάγια πρακτική τους, ορθώνοντας κραυγές διαμαρτυρίας, ενώπιον της δυναμικής παρέμβασης της Μόσχας. Οι όποιες ενστάσεις προβλήθηκαν για τα μάτια του κόσμου και οι τόνοι κρατήθηκαν χαμηλοί γιατί όλοι συνειδητοποίησαν, πώς μόνον η Ρωσία είναι σε θέση να «καθαρίσει την παρτίδα» στην Συρία, γλυτώνοντας και τους Ευρωπαίους από ένα μεγάλο βάρος του προσφυγικού.

Ολοι εκτός βέβαια από την Τουρκία που βλέπει τα σχέδια της για γρήγορη ανατροπή του Ασαντ να γκρεμίζονται και επιχειρεί με κάθε μέσον να ακυρώσει τη ρωσική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή.

Οι τυχοδιωκτισμοί της Αγκυρας πάντως καθίστανται δευτερεύουσας σημασίας μπροστά στη θεαματική ανατροπή του πολεμικού σκηνικού που προκάλεσε η ενεργός υποστήριξη των αμυνόμενων συριακών δυνάμεων με αεροπορικούς βομβαρδισμούς και επίγεια δράση επίλεκτων ρωσικών δυνάμεων.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες η ευχέρεια των κινήσεων ανακτήθηκε από τα πιστά στον πρόεδρο Ασαντ στρατεύματα που καταλαμβάνουν ένα μετά το άλλο τα προπύργια των ισλαμιστών και απελευθερώνουν πολιορκημένους θύλακες του συριακού στρατού.

Η αλλαγή της εικόνας είναι ραγδαία και αν φτάσει στην οριστική επικράτηση του συριακού στρατού και την εκδίωξη των ισλαμιστών του ISIS, είναι βέβαιον ότι θα περιορίσει πολύ το προσφυγικό πρόβλημα. Ευρωπαίοι και Αμερικανοί θα πρέπει να συμφιλιωθούν με την παραμονή, υπό όρους έστω, του Ασαντ στην εξουσία, αλλά στην πράξη η Ρωσία θα έχει προσφέρει πολύτιμη υπηρεσία σε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο…