ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ημέρα του Υπερασπιστή της Πατρίδας: Ιστορία και παραδόσεις
© Sputnik/Said Tsarnaev
ΘΕΜΑ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ημέρα του Υπερασπιστή της Πατρίδας: Ιστορία και παραδόσεις

Στις 23 Φεβρουαρίου οι Ρώσοι γιορτάζουν την Ημέρα του Υπερασπιστή της Πατρίδας. Υπάρχουν αρκετές εκδοχές για το πώς καθιερώθηκε η γιορτή αυτή, κάτι που έχει μεν σημασία για τους Ρώσους σήμερα, όχι όμως τόσο μεγάλη, όσο η ίδια η γιορτή και η αργία που έχουν αυτή την μέρα.

Είναι γνωστό ότι η γιορτή αυτή καθιερώθηκε, τις πρώτες ημέρες του σοβιετικού κράτους, και συγκεκριμένα στις 28 Ιανουαρίου του 1918 (στις 15 σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο), σε μια περίοδο που συνεχίζονταν, ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, στην Ευρώπη και το Σοβιέτ των Λαϊκών Επιτρόπων με επικεφαλής τον Βλαντιμίρ Λένιν αποφάσιζε με διάταγμα που εξέδωσε, την ίδρυση του Κόκκινου Στρατού Εργατών και Αγροτών (ΚΣΕΑ).

23 Φεβρουαρίου –Ημέρα του Υπερασπιστή της Πατρίδας

Γιατί όμως η Ημέρα του Υπερασπιστή της Πατρίδας γιορτάζεται στις 23 Φεβρουαρίου; Οι απόψεις διχάζονται. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Σύμφωνα με μια εκδοχή, τις πρώτες μέρες του 1919 η σοβιετική κυβέρνηση θεώρησε ότι πρέπει να γιορταστεί η πρώτη επέτειος του διατάγματος για την ίδρυση του Κόκκινου Στρατού. Στις 10 Ιανουαρίου του 1919, ο πρόεδρος του ανώτατης στρατιωτικής επιθεώρησης του Κόκκινου Στρατού, Νικολάι Παντβόϊσκι, πρότεινε η επέτειος της ίδρυσης του στρατού, να γιορτάζεται την πλησιέστερη Κυριακή πριν ή μετά την 28η Ιανουαρίου.

Ωστόσο, επειδή η συγκεκριμένη πρόταση υποβλήθηκε με καθυστέρηση, αποφασίστηκε να συνδυαστεί ο εορτασμός για την Ημέρα ίδρυσης του Κόκκινου Στρατού με τον εορτασμό της Ημέρας του Κόκκινου Δώρου, (μια γιορτή που είχε καθιερωθεί με σκοπό την αρωγή μαχητών του κόκκινου στρατού που πολεμούσαν). Η Ημέρα του Κόκκινου Δώρου είχε ορισθεί να γιορτάζεται στις 17 Φεβρουαρίου, αλλά επειδή δεν ήταν δυνατόν να γίνουν δυο γιορτές σ ένα τόσο σύντομο διάστημα, αποφασίστηκε και τα δύο γεγονότα να εορτάζονται την πλησιέστερη, μετά τις 17 Φεβρουαρίου, Κυριακή, δηλαδή στις 23 Φεβρουαρίου.

Αρχικά, η Ημέρα του Κόκκινου Στρατού είχε την ίδια τύχη που είχαν και οι άλλες γιορτές, δηλαδή μετά τον πρώτο εορτασμό της, ξεχάστηκε σχεδόν αμέσως, για να αναβιώσει και πάλι στη μνήμη του κόσμου το 1922. Στην ουσία, πραγματική εθνική εορτή, έγινε την πέμπτη επέτειο από την ίδρυση του Κόκκινου Στρατού.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην απόφαση για τον εορτασμό αυτής της ημερομηνίας, που ελήφθη το 1923, για πρώτη φορά γίνονταν σαφές ότι, στις 23 Φεβρουαρίου, ο Κόκκινος Στρατός θα γιορτάσει την πέμπτη επέτειο από την ίδρυση του, επειδή την συγκεκριμένη αυτή ημέρα, δημοσιεύθηκε το διάταγμα για την ίδρυση του, παρότι και η δήλωση αυτή δεν ανταποκρίνονταν στην αλήθεια, καθώς το εν λόγω διάταγμα είχε δημοσιευθεί στις κεντρικές εφημερίδες σχεδόν αμέσως μετά την έκδοσή του.

Η Ρωσία δεν οφείλει την ισχύ της μόνο στον διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο «Μπουλάβα»

Σταδιακά, ο εορτασμός της Ημέρας του Κόκκινου Στρατού έγινε παράδοση, παρότι στην δεκαετία του 1930, δόθηκε μια εντελώς νέα εκδοχή για το πώς καθιερώθηκε η ημέρα αυτού του εορτασμού.

Έκτοτε, επικράτησε η άποψη ότι το 1918 κοντά στην Νάρβα και το Πσκόφ, τμήματα νεαρών μαχητών του Κόκκινου Στρατού, που πολεμούσαν για πρώτη φορά, κατατρόπωσαν τους Γερμανούς κατακτητές στις 23 Φεβρουαρίου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτή η ημέρα ανακηρύχθηκε ως η ημέρα ίδρυσης του Κόκκινου Στρατού. Ωστόσο, υπάρχουν,ιστορικά ντοκουμέντα που αποδεικνύουν ότι εκείνη τη ημέρα, τα ρωσικά στρατεύματα δεν είχαν σημειώσει νίκες επί των γερμανικών.

Όμως εκείνη την περίοδο, η γιορτή είχε πλέον καθιερωθεί, με αποτέλεσμα κανείς να μην εντρυφεί σε ιστορικές λεπτομέρειες που είχαν σχέση με την ημέρα καθιέρωσης της. Μόνο μετά την νίκη επί της ναζιστικής Γερμανίας αποφασίστηκε και πάλι η γιορτή αυτή να μετονομαστεί — σε Ημέρα του σοβιετικού στρατού και ναυτικού. Έτσι τη ημέρα αυτή άρχισαν να τιμούν, όχι μόνο τους στρατιωτικούς αλλά και όλους όσους είχαν πολεμήσει, καθώς μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σχεδόν ο καθένας μπορούσε να πει ότι είχε πολεμήσει.

Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, εξακολουθούν μέχρι σήμερα να γιορτάζουν σε αρκετές χώρες της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών (ΚΑΚ), την Ημέρα αυτή. Το 2002 στη σημερινή πλέον Ρωσία, αποφασίστηκε με νόμο η μετονομασία και πάλι της εορτής αυτής, σε Ημέρα του Υπερασπιστή της Πατρίδας. Επιπλέον, αποφασίστηκε η μέρα αυτή να είναι αργία, ανεξάρτητα σε ποια ημέρα της εβδομάδας θα πέσει.

Σύμφωνα με τις παραδόσεις που διατηρούνται από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης, την ημέρα αυτή στην Ρωσία τιμούν τους βετεράνους του πολέμου, καταθέτουν λουλούδια στα διάφορα μνημεία πεσόντων, διοργανώνονται συναυλίες και εκδηλώσεις, ρίχνουν σε πολλές πόλεις πυροτεχνήματα και φυσικά, συγχαίρουν όλους του εν ενεργεία και μη στρατιωτικούς.

Οδηγίες ...χρήσης για την αγορά δώρων στη γιορτή του υπερασπιστή της πατρίδας

Οι περισσότεροι Ρώσοι, ωστόσο, τείνουν,σε αντίθεση με την 8η Μαρτίου που είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, να θεωρούν την Ημέρα του Υπερασπιστή της Πατρίδας, ως ημέρα των πραγματικών ανδρών και τους εαυτούς τους υπερασπιστές με την ευρύτερη έννοια του όρου. Στις 23, Φεβρουαρίου όλες οι γυναίκες, κάθε ηλικίας, με αφορμή την εορτή αυτή συγχαίρουν, τα οικεία τους πρόσωπα, τους πατεράδες, αδερφούς, συζύγους και φίλους του, προσφέροντας τους κάποια συμβολικά αναμνηστικά δώρα.

Αν βέβαια, εμβαθύνει κανείς στην σημασία αυτής της Ημέρας, δεν θα μπορέσει να ισχυρισθεί ότι είναι μια αμιγώς ανδρική γιορτή, καθώς πολλές γυναίκες είχαν υπηρετήσει εκείνη περίοδο στον στρατό και υπήρξαν υπερασπιστές της πατρίδας τους, ενώ και σήμερα εξακολουθούν να υπηρετούν στο στρατό. Έτσι, αν κάποιοι από εσάς γνωρίζετε ότι υπάρχουν γυναίκες που έχουν στρατιωτικό βαθμό, μην ξεχάσετε να τις συγχαρείτε για την εορτή αυτή.

Το υλικό είναι παραγωγή της συντακτικής ομάδας του www.greece-russia2016.gr