ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τέλος εποχής για την «Ομάδας G8»;
© Sputnik/ Aleksey Nikolskyi
ΘΕΜΑ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τέλος εποχής για την «Ομάδας G8»;

Είναι δυνατή η επιστροφή της Ρωσίας στους G8; Χρειάζεται κάτι τέτοιο η Ρωσία; Ο επιστημονικός διευθυντής της Λέσχης ανταλλαγής απόψεων «Βαλντάι», Φίοντορ Λουκιάνοφ διατυπώνει τη δική του γνώμη για το θέμα.

Φίοντορ Λουκιάνοφ, επιστημονικός διευθυντής της Λέσχης ανταλλαγής απόψεων «Βαλντάι»

Στις 10 Απριλίου, κατά την είσοδό του στη συνάντηση των ΥΠΕΞ των χωρών της «Ομάδας των Επτά» (G7), ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, έκανε λόγο για πιθανή επιστροφή της Ρωσίας στη σύνθεση των G8. Επιχειρηματολογώντας υπέρ αυτής της αναγκαιότητας, δήλωσε ότι «δεν υφίσταται ούτε μία σοβαρή διεθνής διένεξη που να μπορεί να επιλυθεί δίχως τη συμβολή της Ρωσίας». Ωστόσο, χρειάζεται άραγε κάτι τέτοιο η ίδια η Ρωσία;

Την ανάδυση του ζητήματος για την ανασύσταση της «Ομάδας των Οκτώ» μαρτυρά η γενικότερη μεταβολή της ατμόσφαιρας διεθνώς. Αυτό σημαίνει πως η έντονη δυσαρέσκεια της Δύσης απέναντι στη Ρωσία, η οποία υποδαυλίστηκε με αφορμή την ουκρανική κρίση, σταδιακά υποχωρεί, αφού, καθίσταται αντιληπτή η ανάγκη αποκατάστασης των διόδων συνεργασίας και επικοινωνίας.

Το ερώτημα που προκύπτει σ' αυτήν την περίπτωση αφορά στο κατά πόσον είναι δυνατό το άνοιγμα μιας νέας σελίδας στις σχέσεις με τη Ρωσία. Οι δηλώσεις από πλευράς του Γερμανού ΥΠΕΞ, Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, ή του Ιάπωνα πρωθυπουργού, Σίνζο Άμπε, μάλλον καταδεικνύουν την απουσία πραγματικής κατανόησης των εξελίξεων, καθώς και την έλλειψη φαντασίας των δυτικών ηγετών.

Στην πράξη, η ανασύσταση της «Ομάδας των Οκτώ», κατά την άποψή μου, είναι εντελώς απίθανη. Και το κυριότερο, απλά αχρείαστη.

Η εποχή της «Ομάδας των Οκτώ» και η ενσωμάτωση στη διευρυμένη Δύση

Η «Ομάδα των Οκτώ» αντικατοπτρίζει μια συγκεκριμένη εποχή, κατά την οποία η Ρωσία πράγματι επεδίωκε την ενσωμάτωσή της στην επονομαζόμενη διευρυμένη Δύση (Extended West). Γιατί δεν τα κατάφερε; Τι πήγε λάθος; Αυτό είναι άλλο θέμα. Το πιο σημαντικό είναι ότι η ενσωμάτωση δεν επετεύχθη.

Το γεγονός ότι δεν «χωράμε» στη δυτική κοινότητα κατέστη σαφές σχετικά νωρίς. Η διάσταση απόψεων, οι διπλωματικές διενέξεις ανάμεσα στη Ρωσία και τη Δύση ήταν κατά πολύ προγενέστερες της ουκρανικής κρίσης. Η τελευταία απλώς συνέτεινε στην κορύφωση των αντιπαραθέσεων μας και έφερε τις πρότερες σχέσεις μας στα όριά τους.

Η κλειστή λέσχη των δυτικών χωρών

Όταν, κατά τη δεκαετία του '90, η Ρωσία εντάχθηκε στην «Ομάδα των Οκτώ», υπήρχε η εντύπωση ότι αυτή η ιδιότητα μέλους δε θα αποτελούσε μια απλή συμμετοχή σε μια ακόμη ομάδα, αλλά μια στρατηγική απόφαση με μελλοντική προοπτική. Όμως το μέλλον στο οποίο πολλοί προσέβλεπαν, τότε, δεν ήρθε. Και ούτε πρόκειται να έρθει. Είναι προφανές ότι ο κόσμος δεν αναπτύσσεται προς την κατεύθυνση της επέκτασης του δυτικού μοντέλου σε όλα τα υπόλοιπα.

Συνεπώς, αυτή τη στιγμή, εφ' όσον έχουμε κατοχυρώσει τα κεκτημένα μας, κατά τη γνώμη μου, δε θα είχε κανένα νόημα μια ενδεχόμενη προσπάθεια ανασύστασης της «Ομάδας των Οκτώ».

Κάτι τέτοιο δεν το έχει ανάγκη η «Ομάδα των Επτά», η οποία πλέον έχει επανέλθει σε μια πιο μονοδιάστατη και κατανοητή μορφή. Εχει, δηλαδή, μετατραπεί εκ νέου σε μια λέσχη δυτικών χωρών. Και κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει με σαφήνεια τους λόγους για τους οποίους η Ρωσία αποφάσισε να ενταχθεί σε αυτήν.

Κάτι τέτοιο δεν το έχει ανάγκη ούτε η Ρωσία. Τώρα γίνεται ξεκάθαρο ότι αυτή η ομάδα χωρών δεν πρόκειται να αποτελέσει ποτέ μια «παγκόσμια κυβέρνηση», όπως διαμηνυόταν κάποτε. Παραμένει μια ομάδα ισχυρών χωρών με μεγάλη επιρροή στη διεθνή κατάσταση, αλλά δεν είναι εκείνες οι χώρες που αποφασίζουν μεταξύ τους τη μοίρα του κόσμου.

Ποιος θα ενταχθεί στην «παγκόσμια κυβέρνηση»;

Αν υποθέσουμε ότι αναζητούμε ένα όργανο παγκόσμιου βεληνεκούς, τότε ως τέτοια δεν μπορούν, φυσικά, να θεωρηθούν ούτε η «Ομάδα των Επτά» ούτε η «Ομάδα των Οκτώ» αλλά η «Ομάδα των Είκοσι». Και αυτή θα εξακολουθήσει να αναπτύσσεται, εφ' όσον είναι αντιπροσωπευτική, αλλά κι επειδή απολάμβανει μεγαλύτερης νομιμοποίησης. Σε αυτήν περιλαμβάνονται χώρες, οι οποίες έχουν εξασφαλίσει μεγαλύτερο μερίδιο στο σύστημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Και είναι ακριβώς στην «Ομάδα των Είκοσι» που η Ρωσία πρέπει να μείνει και να εργαστεί ενεργά από κοινού με τις χώρες των BRICS, καθώς και με τις άλλες δυτικές χώρες. Σε αυτό υπάρχει προοπτική.

Η προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί το δόλωμα της ανασύστασης της «Ομάδας των Οκτώ» ως μέσο επιρροής επί της Ρωσίας είναι ανούσια. Τι είδους ρόλο θα μπορούσε να διαδραματίσει η Ρωσία μέσα σε αυτήν; Αυτό κανείς δεν μπορεί να το καταλάβει.

Πιστεύω ότι η Ρωσία δεν αξίζει να αναλάβει καμία δέσμευση επιστροφής στην «Ομάδα των Οκτώ» ή να συγκαταλέξει αυτόν το στόχο στο στρατηγικό της σχεδιασμό.

Αυτό δε σημαίνει ότι η χώρα μας θα πρέπει να θεωρήσει τη Δύση ως εχθρό της, αλλά το σύστημα των σχέσεων πρέπει να αλλάξει. Η Ρωσία δε χρειάζεται να αναζητήσει τη θέση της στη δυτική ιεραρχία.

*Τα κείμενα δημοσιεύονται αυτούσια και απηχούν τις απόψεις των συγγραφέων και όχι της ιστοσελίδας.

Πηγή: www.ria.ru