ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Εγκαίνια της Οικίας Μάνου Χατζιδάκι
© ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΜΕΓΑΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ/STR
ΘΕΜΑ: ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Εγκαίνια της Οικίας Μάνου Χατζιδάκι

του ανταποκριτή μας Δ. Δαμιανού

Ενενήντα ένα σχεδόν χρόνια από τη γέννησή του στις 23 Οκτωβρίου 1925 και είκοσι δύο από το θάνατό του, στις 15 Ιουνίου 1994, η Ξάνθη ως γενέτειρα του Μάνου Χατζιδάκι, τίμησε την μνήμη του, παραδίδοντας στους πολίτες με την μορφή ενός «Πολυχώρου Τέχνης και Πολιτισμού» το οίκημα στο οποίο, σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες που σώζονται μέχρι και σήμερα, γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του ο μεγάλος Έλληνας δημιουργός.

Η ιστορία της οικίας Χατζιδάκι

Το κτίριο που ανήγειρε ο Εβραίος επιχειρηματίας Ιsaac Daniel, είναι ίσως το πλέον χαρακτηριστικό δείγμα αποτύπωσης της κοσμοπολίτικης αντίληψης της Ξάνθης των αρχών του προηγούμενου αιώνα στην αρχιτεκτονική. Η εξαιρετική του αναπαλαίωση αναβιώνει με τον πιο έξοχο τρόπο το πνεύμα των πλέον ξακουστών ετών της πόλης στον παραδοσιακό της οικισμό, όπως και το πολιτισμικό και κοινωνικό μωσαϊκό εκείνης της περιόδου.

Επικράτησε την τελευταία δεκαετία να ονομάζεται «σπίτι Χατζιδάκι». Χτίστηκε το 1890 ή, σύμφωνα με άλλες πηγές, το 1894, ως Le Grand Maison και στην πορεία των 130 ετών περίπου ήταν γνωστό επίσης ως Μέγαρο Σαρκούτσου ή Οικονομική Εφορία του Μεσοπολέμου ή Ταξιαρχία ή Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Ξάνθης.

Η πορεία αποκατάστασής του

Όπως ανέφερε ο περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Γιώργος Παυλίδης —κατά τη διάρκεια της τελετής των εγκαινίων που πραγματοποιήθηκαν στην Ξάνθη παρουσία πλήθους πολιτών και εκπροσώπων των τοπικών αρχών- «η περιπέτεια για να φθάσουμε ως εδώ ξεκίνησε πριν από 15 χρόνια. Είναι ένα κτίριο που χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, σημαντικό αρχιτεκτονικά, που ανακηρύχθηκε ως ιστορικό και διατηρητέο πριν από 20 χρόνια με απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού».

Το 2001 προκηρύχθηκε διαγωνισμός για την εκπόνηση τεχνικής μελέτης ύψους 300.000 ευρώ από την τότε νομαρχία Ξάνθης.

Το τριώροφο κτίριο ήταν κατεστραμμένο και το 2003 παραχωρήθηκαν από το υπουργείο Οικονομικών στη ΠΑΜ-Θ μόνο οι δύο πάνω όροφοι χωρίς το ισόγειο και το υπόγειο. Το 2005 παραχωρήθηκαν τελικά στην νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Ξάνθης το ισόγειο και το υπόγειο του κτιρίου.

Το 2009 λήφθηκε η οικοδομική άδεια και από τις αρχές του 2010 άρχισε να κατασκευάζεται ως προς την πρώτη του φάση.

Το 2011, τέλος, εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ για την χρηματοδότηση του εξοπλισμού και των υπόλοιπων φάσεων της ανακατασκευής του.

Η νέα του αρχιτεκτονική διαρρύθμιση

Με μια σειρά από παρεμβάσεων δίνεται η δυνατότητα στον επισκέπτη να ξεναγηθεί και να απολαύσει όλες τις γωνιές και τους ορόφους του κτιρίου, καθιστώντας το προσβάσιμο, ανοιχτό και λειτουργικό για όλες τις ηλικίες και για κάθε ενδιαφερόμενο επισκέπτη. Τα πνευματικά δικαιώματα του τίτλου οικία «Μάνου Χατζιδάκι» ανήκουν στους κληρονόμους του, γι' αυτό και ονομάστηκε «Πολυχώρος Τέχνης και Πολιτισμού».

Στο ισόγειο ο «Πολυχώρος Τέχνης και Πολιτισμού» περιλαμβάνει μουσική βιβλιοθήκη με το ανάλογο εκθετήριο, εργαστήρια μουσικής παιδείας, θεατρικό παιχνίδι, ζωγραφική και κατασκευές, μικρό ορχηστικό σύνολο κατά τα πρότυπα της Ορχήστρας των Χρωμάτων και παιδική χορωδία. Στον ίδιο χώρο μεταφέρθηκε ως έκθεση και η Μουσική Βιβλιοθήκη Ξάνθης-Σόνια Θεοδωρίδου, μια ακόμη εντυπωσιακή συλλογή που παραχώρησε στη Φιλοπρόοδη Ένωσης Ξάνθης η γνωστή λυρική τραγουδίστρια και ήδη έχει ξεπεράσει τα 2.000 αντικείμενα με βιβλία, ψηφιακούς δίσκους, παρτιτούρες και άλλα αντικείμενα.

Στον πρώτο όροφο ξεχωρίζει το καφέ-θέατρο με ένα εξαιρετικό εξώστη, με θέα σε όλη την παλιά πόλη της Ξάνθης ενώ προβλέπεται να υπάρξουν προθήκες μουσειακού-μουσικού χαρακτήρα. Ο δεύτερος όροφος, όπου γεννήθηκε ο μεγάλος δημιουργός, θα είναι ένας χώρος ταυτισμένος με την προσωπικότητα και το έργο του Μάνου Χατζιδάκι.

«Εμείς τιμούμε την μνήμη του Μάνου Χατζιδάκι γιατί η γέννησή του εδώ τιμά τον τόπο και τη περιφέρειά μας σε όλο τον κόσμο», κατέληξε ο κ. Παυλίδης.

«Ήταν ένας Έλληνας με βαθιά κατανόηση του ελληνισμού αλλά και της οικουμενικότητας που μπορεί να έχει ο ελληνισμός και η μουσική του. Υπήρξε ο πιο ευαίσθητος Έλληνας. Μολονότι έχουν περάσει 22 χρόνια από τη φυγή του, η απουσία του γίνεται ολοένα και πιο αισθητή εξαιτίας όλων όσων συμβαίνουν σήμερα», ανέφερε στο χαιρετισμό του ο ιστορικός και κριτικός μουσικής, Γιώργος Μονεμβασίτης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ