ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Παρέλαση ρετρό αυτοκινήτου στη Μόσχα
© Sputnik/Ekaterina Chesnokova
ΘΕΜΑ: ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Παρέλαση ρετρό αυτοκινήτου στη Μόσχα

Στις 24 Ιουλίου διεξάχθηκε στη Μόσχα το ρετρό ράλι αυτοκινήτων «ΓΚΟΥΜ». Στις αυτοκινητοδρομίες έλαβαν μέρος περισσότερες από 100 ομάδες με αυτοκίνητα αντίκες GAZ, Zis, Zil, Μόσκοβιτς και Ζαπορόζετς, που διένυσαν περίπου 100 χιλιόμετρα σε ιστορικές τοποθεσίες της Μόσχας. Στην εκκίνηση συμμετείχαν και ξένες αντίκες τύπου Alfa Romeo, Ferrari, και Jaguar. Ένας από τους συμμετέχοντες στις αυτοκινητοδρομίες, ο δικηγόρος Αλεξάντρ Λίννικοφ, μίλησε στο Ria Novosti για το ενδιαφέρον του για τα αυτοκίνητα-αντίκες.

© Sputnik/Ekaterina Chesnokova

Τι είδους οχήματα συλλέγετε;

Δύσκολα θα έλεγε κανείς τα οικογενειακά αυτοκίνητα «συλλογή». Είναι αυτοκίνητα που συνδέονται με ωραίες αναμνήσεις. Τώρα έχω 4 αυτοκίνητα, το καθένα με τη δική του, ξεχωριστή ιστορία.

1. Ένα «Βόλγκα» τύπου GAZ-24, κατασκευής έτους 1979. Ο παππούς μου απέκτησε αυτό το αυτοκίνητο τη χρονιά που εγώ γεννήθηκα. Το 2014 κάναμε εκτεταμένες επισκευές, και το μαύρο μας «Βόλγκα» είναι τώρα σαν καινούργιο.

2. Ένα «Βόλγκα» τύπου GAZ-21, κατασκευής έτους 1965. Και αυτό είναι οικογενειακό αυτοκίνητο, το αγόρασε ο παππούς μου το 1965, όταν υπηρετούσε στην ομάδα σοβιετικών στρατευμάτων στη Γερμανία. Ο παππούς μου το αγόρασε από την Ανατολική Γερμανία, και το χρησιμοποίησε σε επιχειρήσεις της Γενικής Διεύθυνσης Πληροφοριών (GRU) και της KGB επί Σοβιετικής Ένωσης, ενάντια στις δυτικές μυστικές δυνάμεις. Όταν επέστρεψε στη Σοβιετική Ένωση, το αυτοκίνητο πουλήθηκε. Το 1973 ο παππούς μου το άλλαξε και αγόρασε ένα πιο σύγχρονο μοντέρνο «Ζιγκουλί». Το μόνο που απέμεινε από το παλιό «Βόλγκα» ήταν μία αναφορά στο βιβλίο συμβάντων για τα ατυχήματα, από το 1970. Όταν έγινα 25 χρονών, το 2004, οι γονείς μου, θέλοντας να μου κάνουν ένα ασυνήθιστο δώρο που να κουβαλάει αναμνήσεις, αποφάσισαν να μου χαρίσουν το «Βόλγκα» GAZ-21. Ήξεραν, βέβαια, πόσο μου αρέσουν τα αυτοκίνητα-αντίκες. Ο πατέρας μου ζήτησε από κάποιους φίλους να ελέγξουν αν υπάρχει ακόμη το αυτοκίνητο με τον ίδιο αριθμό πλαισίου που αναφερόταν στα παλιά αρχεία. Αποδείχτηκε ότι υπήρχε, και μάλιστα πωλούνταν στην περιφέρεια της Τούλας. Οι γονείς μου το αγόρασαν και μου το χάρισαν. Το αυτοκίνητο επισκευάστηκε πλήρως πριν από δύο χρόνια.

© Sputnik/Ekaterina Chesnokova

3. Μία «Πομπέντα» М-20. Όταν το 2008 γεννήθηκε ο πρώτος μου γιος, ο Γιούρι, ένας φίλος μου χάρισε το αυτοκίνητο αυτό, που δεν ήταν βέβαια και στην καλύτερη κατάσταση (και λίγα λέω). Οι επισκευή του αυτοκινήτου ξεκίνησε το 2009 και ολοκληρώθηκε το 2013. Σήμερα αυτό είναι ένα από τα λίγα άριστα επισκευασμένα και αυθεντικά αυτοκίνητα αυτού του τύπου στη Ρωσία.

4. Ένα «Μόσκοβιτς-2140», κατασκευής έτους 1980. Στις αρχές του 1980 ο άλλος παππούς μου αγόρασε κι αυτός, με τη σειρά του, ένα «Μόσκοβιτς». Ο παππούς μου λάτρευε τη φύση και δεν θεωρούσε το αυτοκίνητο πράγμα πολύτιμο ή απαραίτητο. Γι' αυτό, το λεμονί Μόσκοβιτς, που μόλις είχε αγοράσει, το πούλησε αμέσως σε έναν συνάδελφό του. Όταν ενηλικιώθηκα, θέλησα να βρω ένα παρόμοιο. Τρία ολόκληρα χρόνια έψαχνα ένα αυτοκίνητο, που να είναι σε καλή κατάσταση. Σε αντίθεση με τα «Βόλγκα» και τα «Πομπέντα», τα «Μόσκοβιτς» και τα «Ζιγκουλί» τα κακομεταχειρίζονταν πολύ. Τα χρησιμοποιούσαν μέχρι να γίνουν για τα παλιοσίδερα. Γι' αυτό ήταν δύσκολο να βρω ένα «Μόσκοβιτς» σε καλή κατάσταση, και στο χρώμα αυτό. Το λεμονί αυτοκινητάκι βρέθηκε τελικά στο Σαρώφ και είχε 25 χιλιάδες χιλιόμετρα. Το αυτοκίνητο ήταν σε καλή κατάσταση γιατί στην κλειστή πόλη με το πυρηνικό κέντρο δεν μπορούσε κανείς να πάει και πουθενά κι έτσι το 35 χρονών «Μόσκοβιτς» έμενε κλεισμένο στο γκαράζ.

© Sputnik/Ekaterina Chesnokova

Γιατί ενδιαφέρεστε για τα παλιά αυτοκίνητα;

Με τον τρόπο αυτό αποδίδω φόρο τιμής στην πολυσχιδή ιστορία της οικογένειάς μου και της πατρίδας μου γενικά, στα τεχνικά και βιομηχανικά της επιτεύγματα. Τα αυτοκίνητα αντίκες μάς επιτρέπουν να δούμε τη ζωή των προγόνων μας εκ των έσω. Να καταλάβουμε τι είδους αντικείμενα συνέθεταν την καθημερινότητά τους, σε τι διέφερε η ζωή τους από τη σημερινή, που είναι πιο άνετη, όμως συνάμα και πιο πεζή. Τα αυτοκίνητα που έχω στην ιδιοκτησία μου είναι ρωσικά, γιατί τα ξένα μοντέλα, όσο κι αν είναι ωραία, άνετα και δυναμικά, δεν ανακαλούν μνήμες όπως τα ρωσικά.

Πόσο χρόνο χρειάζεται η επισκευή ενός αυτοκινήτου και ποιο είναι το κόστος της;

Για να επισκευαστεί σωστά ένα μοντέλο που είναι τόσο ευρέως διαδεδομένο όσο το GAZ-21, χρειάζονται τουλάχιστον 2,5-3 εκατομμύρια ρούβλια και η επισκευή διαρκεί γύρω στα δύο χρόνια. Επισκευαστές υπάρχουν πολλοί, όμως λίγοι είναι αξιόπιστοι και γνωρίζουν σε βάθος τις τεχνικές λεπτομέρειες και τις ιδιορρυθμίες στην κατασκευή των παλιών ρωσικών μοντέλων. Επιθυμία μου είναι να μπορώ να οδηγώ τα μοντέλα αυτά, και να τα δείξω στον κόσμο. Αν και το «Πομπέντα» και το «Βόλγκα» έχουν πλέον μουσειακή αξία, συνεχίζω να τα χρησιμοποιώ και προσπαθώ να το κάνω αυτό όσο το δυνατό συχνότερα.

© Sputnik/Evgeny Biyatov

Σε ποιες εκδηλώσεις συμμετείχατε με τα αυτοκίνητά σας; Έχουν τα αυτοκίνητα αυτά κάποιο περιθώριο κέρδους;

Συμμετέχω τακτικά σε ράλι-αντίκα, σε αυτοκινητοδρομίες και εκθέσεις αυτοκινήτων στη Ρωσία και στο εξωτερικό. Βεβαίως, συμμετέχω στο παραδοσιακό πλέον ράλι «ΓΚΟΥΜ» και στην επίδειξη αντίκας GAZ Gorkyclassic. Τα αυτοκίνητά μου εμφανίζονται συχνά και σε ταινίες και σήριαλ εποχής. Για παράδειγμα, το «Βόλγκα» GAZ-21 εμφανίζεται στην ταινία «Θρύλος Νο 17». Στο ράλι του κλαμπ αντίκας και στις «νυχτερινές αυτοκινητοδρομίες» της Μόσχας, τα αυτοκίνητά μου είναι από τα λίγα που εκπροσωπούν τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία. Συχνά, τα αυτοκίνητα εκτίθενται σε εορταστικές εκδηλώσεις για σημαντικά ιστορικά γεγονότα: στο φεστιβάλ για τις «Πομπέντ» στο ΓΚΟΥΜ, στην έκθεση «Oldtimer» του Ηλία Σορόκιν και στον εορτασμό για τα πενήντα χρόνια του θεάτρου Σοβρεμένικ στη Μόσχα.

Οικονομικό όφελος από τα ιστορικά αυτοκίνητα μπορούν να έχουν μόνο όσοι ασχολούνται με τη συντήρηση και ενοικίαση των παλαιών αυτοκινήτων. Εγώ δεν έχω σκοπό να ασχοληθώ με κάτι τέτοιο. 

Πηγή: www.ria.ru