ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Το αυτοκίνητο Μ-20  «Παμπιέντα –σπορτ», ήταν ένα άλμα προς τα εμπρός στην  ΕΣΣΔ
© Sputnik/Valeriy Melnikov
ΘΕΜΑ: ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το αυτοκίνητο Μ-20 «Παμπιέντα –σπορτ», ήταν ένα άλμα προς τα εμπρός στην ΕΣΣΔ

Μόσχα. Αύγουστος. Σκοτεινός ουρανός. Ένα κάμπριο (roadster) αντίκα, κόκκινου χρώματος, κινείται στον δρόμο πίσω από το στάδιο της «Σπαρτάκ» στο Τούσινο. Στο τιμόνι του μοναδικού αυτού — στον κόσμο- μοντέλου «Παμπιέντα-σπορτ», βρίσκεται ο Ιβάν Παντέριν, ένας ενθουσιώδης αυτοκινητιστής. Είναι ο άνθρωπος που ανακατασκεύασε  το αυτοκίνητο αυτό, καθώς του αρέσουν  τα σοβιετικά αυτοκίνητα αντίκες. Στην  ιστορία του αυτοκινήτου αυτού, αναφέρεται και το δημοσίευμα του Ria Novosti.

© Sputnik/Valeriy Melnikov

Το «Παμπιέντα-σπορτ»

Το τμήμα δοκιμών του εργοστασίου αυτοκινήτων Γκόρκι, από το 1950 έως το 1956 δημιούργησε τέσσερα μοντέλα «Παμπιέντα» με ειδικής κατασκευής σκελετό. Τα μοντέλα αυτά δημιουργήθηκαν  ειδικά για να συμμετέχουν σε  αγώνες αυτοκινήτων, οι οποίοι είχαν αρχίσει να γίνονται δημοφιλείς στην ΕΣΣΔ από το 1949. Οι αγώνες γινόντουσαν στον αυτοκινητόδρομο του Μισνκ, σε μια διαδρομή 1500 χιλιομέτρων από τη Μόσχα στο Μίνσκ και με τερματισμό πάλι στην Μόσχα. Η μέγιστη ταχύτητα, με την οποία έτρεχαν τότε τα αυτοκίνητα, έφθανε τα 170 χιλιόμετρα την ώρα.

«Ήταν κάτι το ακραίο, όταν μάλιστα οι πρώτοι αγώνες άρχισαν να διεξάγονται τον χειμώνα και χωρίς να διακόπτεται η κυκλοφορία. Ένα χρόνο πριν αρχίσουν οι αγώνες  η κυβέρνηση είχε απαγορεύσει  πλήρως να χρησιμοποιούνται στους αγώνες  τεχνολογίες από το εξωτερικό.   

Αργότερα το μέτρο αυτό είχε ως συνέπεια, να υπάρξει  στασιμότητα στους σοβιετικούς αγώνες αυτοκινήτου, αλλά στα πρώτα 5-7 χρόνια παρατηρήθηκε όντως ένα ποιοτικό άλμα, καθώς κατασκευάστηκαν αρκετά σπορ αυτοκίνητα που είχαν ως βάση τα συνηθισμένα μοντέλα αυτοκινήτων  μάρκας  ‘Παμπιέντα', ‘Μασκβίτς', ‘Ζις'», όπως λέει ο Παντέριν. Ο ίδιος εργάσθηκε ως δημοσιογράφος στον τομέα της αυτοκίνησης επί 15 χρόνια, ενώ αργότερα εξέδωσε αρκετά βιβλία για την ιστορία των εγχώριων αυτοκινήτων.

Στο βιβλίο του που είναι μια εγκυκλοπαίδεια για τα κλασικά αυτοκίνητα GAZ, τα οποία κατασκευάζονταν από το 1932 έως το 1982 ο Παντέριν, περιγράφει σχεδόν 500 μοντέλα, και μάλιστα στα στοιχεία που δίνει για τα εκατό και πλέον από αυτά τα μοναδικά αυτοκίνητα, δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά. Ένα από τα ευρήματα του αυτά, ήταν και το σπόρ αυτοκίνητο «Παμπιέντα», ένα αυτοκίνητο κάμπριο χωρίς  πόρτες, με το οποίο οι οδηγοί αγώνων της ομάδας του εργοστασίου ‘'Torpedo-GAZ", Βιτσισλάβ Μασόλοφ και Αλεξάντρ Εφρέμιεφ κατέκτησαν την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα της ΕΣΣΔ.

Ο Παντέριν θεωρεί ότι ο Βιτσισλάβ Μασόλοφ ήταν κορυφαίος  για την ομάδα  αγώνων  της ‘Torpedo-GAZ', όπως ήταν  ο Φιόντορ Τσερενκόφ για την ‘Spartak', ή ο Βαλέρι Χαρλάμοφ  για την Tse —Se —Ka. Ο Μασόλοφ το 1956 άρχισε να κατασκευάζει  το δικό το σπορ αυτοκίνητο, βασιζόμενος στο μοντέλο  «Παμπιέντα», ενώ στην δεκαετία του 60 ηγήθηκε της εθνικής ΕΣΣΔ στα ράλι αυτοκινήτων.Ο Ιβάν Παντέριν θεωρεί ότι ένας από τους λόγους που αποφάσισε να ανακατασκευάσει το αγωνιστικό αυτοκίνητο του Μασόλοφ, ήταν η τυχαία γνωριμία που είχε μαζί με τον θρυλικό αυτό οδηγό αγώνων το 2000, ως νεαρός τότε δημοσιογράφος.

© Sputnik/Valeriy Melnikov

Η ανακατασκευή του αυτοκινήτου αντίκα

Στην κατασκευή αυτού του μοντέλου «Παμπιέντα», δεν υπήρχε τίποτα το —πολύπλοκο.  Η ανακατασκευή του κάμπριο (σ.σ.roadster-ανοιχτό αυτοκινήτο) διήρκεσε λιγότερο από 5 μήνες και τον Ιούλιο του 2015 ήταν έτοιμο. Τον Αύγουστο παρουσιάσθηκε στην έκθεση «Παρέλαση των ‘Πομπιέντα'» που είχε γίνει στο πολυκατάστημα «Γκουμ».

Το καλοκαίρι ο Ιβάν Παντέριν, σχεδόν κάθε εβδομάδα μετακινείται στους  δρόμους της Μόσχας με αυτό συγκεκριμένα αυτοκίνητο αντίκα. Τον τελευταίο χρόνο το σπόρ «Πομπιέντα», κατάφερε να επισκεφθεί το Μινσκ,το Νίζνιι Νόβγκοροντ, και να βρεθεί στις παραλίες της Κριμαίας.

Όταν  το «Παμπιέντα σπορτ», ξεκινάει από την Κόκκινη πλατεία, ο κόσμος χειροκροτεί, λέει ο Παντέριν. Όταν δε, κινείται στους δρόμους όλοι το κοιτούν  με μεγάλη περιέργεια.

«Ο κόσμος συνεχώς το φωτογραφίζει, χαμογελάει, χαιρετάει, κουνάει τα χέρια του, οι οδηγοί κάνουν στην άκρη για να περάσω μπροστά να μπω στην δική μου λωρίδα» λέει ο Παντέριν, μεταφέροντας τις εντυπώσεις  του από τις βόλτες με το «Παμπιέντα Σπορτ», το οποίο καταναλώνει 10 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα, μέσα στην πόλη, και τα τριπλάσια όταν τρέχει στην πίστα των αγώνων. «Τα αεροπλάνα ζουν μόνο όταν πετάνε» λέει ο Ιβάν, όταν εξηγεί στους άλλους γιατί το δικό του «Παμπιέντα» συμμετέχει διαρκώς στους αγώνες κλασικών αυτοκινήτων. Ο ίδιος δεν αποκαλύπτει πόσα ξόδεψε για να ανακατασκευάσει την αντίκα, απλά λέει ότι το έργο ανακατασκευής «δεν ήταν πολύ ακριβό».

Έρωτας για το σοβιετικό

Ο Παντέριν εξηγεί ως εξής την αγάπη του για τα αυτοκίνητα αντίκες. «Ύστερα από πολλά χρόνια στον χώρο της δημοσιογραφίας της αυτοκίνησης, έπαψαν να με ενδιαφέρουν τα καινούργια μοντέλα αυτοκινήτων. Τα παλιά μοντέλα πάντα μου άρεσαν, έχουν τον δικό τους χαρακτήρα και τη  δική τους οντότητα. Τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα με το GAZ-21 "Volga", που ήταν το αυτοκίνητο με το οποίο με μετέφεραν από το μαιευτήριο, και για 25 χρόνια ήταν το μοναδικό μου αυτοκίνητο», λέει ο Παντέριν.

«Η μάρκα GAZ θεωρούνταν, την σοβιετική περίοδο, το πιο καλό αυτοκίνητο, λέει ο Ιβάν, επισημαίνοντας, πως και μέχρι  σήμερα το Volga είναι η βασική μάρκα ρωσικού αυτοκινήτου. Πράγματι, τα αυτοκίνητα αυτά δεν τα βλέπεις πια, αλλά με το που θα κυκλοφορήσεις στον δρόμο μ' ένα  Volga M-21, θα καταλάβεις, πως έτσι έχουν τα πράγματα, θα διαπιστώσεις πως  η πόλη του βγάζει το καπέλο».

© Sputnik/Valeriy Melnikov

Από την  ανακατασκευή αυτοκινήτων αντίκα στην κατασκευή τους

Ο Παντέριν που το 2010 διοργάνωσε την  εκδήλωση  Gorkyclassic, θεωρεί ότι τα μοντέλα του εργοστασίου GAZ, όπως είναι η «Παμπιέντα», το «Βόλγκα», η «Τσάικα», τα στρατιωτικά τζίπ, είναι ολόκληρές σειρές πολιτιστικών αξιών, καθώς αγγίζουν τη σκέψη του καθενός.

Επί σειρά ετών ο Παντέριν διοργάνωνε  στο Νίζνι Νόβγκοτροντ εκδηλώσεις στις οποίες παρουσίαζε κλασικά αυτοκίνητα GAZ, ενώ από το 2014 διοργανώνει στη Μόσχα το «GUM-Autorally  Gorkyclassic», ένα ράλι αντίκα στο οποίο παίρνουν μέρος  ιστορικά σοβιετικά μοντέλα αυτοκινήτων. Το 2016 στο ράλι αυτό συμμετείχαν 130 πληρώματα.

«Δεν μ' ενδιαφέρουν ιδιαίτερα ούτε η Ferrari  ούτε η Porsche. Για να είσαι ειδικός με  κύρος σ' αυτές τις μάρκες, πρέπει κάθε πρωί  να ξυπνάς στην πόλη  Μαρανέλλο (Maranello) είτε στην αγωνιστική πίστα στο  Νίρμπυργκρινγκ (Nürburgring), και με την ακοή να ξεχωρίζεις ποιο αυτοκίνητο, και με τι λάστιχα τρέχει στην πίστα», λέει ο Παντέριν εξηγώντας έτσι το πάθος του για την ιστορία των εγχώριων μοντέλων.

© Sputnik/Valeriy Melnikov

Νέα σχέδια

  Ο Παντέριν αποφεύγει να μιλήσει για τα σχέδια του όσον αφορά το Gorkyclassic. «Υπήρχε ένα αυτοκίνητο GAZ-AAAA ένα πειραματικό τζιπ το οποίο το 1936 διέσχισε την έρημο Καρακούμι. Αυτό που έγινε τότε ήταν μια πράξη ηρωισμού, επειδή κανείς δεν αντιλαμβάνονταν, πως συμπεριφέρεται το αυτοκίνητο και ο κινητήρας  στην άμμο, μέσα στην ζέστη με  θερμοκρασία 50 βαθμών.

Και, ενδεχομένως, επειδή κανείς δεν αντιλαμβάνονταν  όλους τους κινδύνους που διέτρεχαν οι οδηγοί που συμμετείχαν στην δοκιμή, πέτυχαν το αδύνατο, να διασχίσουν δηλαδή την έρημο. Θεωρείστε το αυτό ως μια πρόκληση για μας, να κατασκευάσουμε δηλαδή ένα ακόμη μοναδικό αυτοκίνητο,  ένα τριαξονικό φορτηγό και να ξεκινήσουμε με αυτό για την Κεντρική Ασία».

Πηγή: www.ria.ru