ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Η ''μεθυστική καρδιά'' της οινοπαραγωγής στον Καύκασο
© Sputnik/Sergey Malgavko
ΘΕΜΑ: ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η ''μεθυστική καρδιά'' της οινοπαραγωγής στον Καύκασο

Ο βόρειος Καύκασος είναι από τα πιο πυκνοκατοικημένα ομοσπονδιακά διαμερίσματα της Ρωσίας. Οι κάτοικοί του φημίζονται παγκοσμίως για τη φιλοξενία τους και για την εξαιρετική παραδοσιακή μαγειρική τους. Αν και σε οικονομικό επίπεδο παραμένει εξαρτώμενος από τις κρατικές επιδοτήσεις, τα τελευταία χρόνια σημειώνεται αύξηση της επιχειρηματικότητας, της ανοικοδόμησης, της εξόρυξης και επεξεργασίας μεταλλευμάτων, και της παραγωγής στην περιοχή.

Καύκασος σημαίνει ζεστασιά και εύφορη γη, γι' αυτό η ανάπτυξη εδώ είναι εντυπωσιακή στον αγροτικό τομέα. Στις δημοκρατίες καλλιεργούνται λαχανικά, αναπτύσσεται η καλλιέργεια φρούτων γρηγορότερα από κάθε άλλη περιοχή στην Ρωσία και, φυσικά, εξελίσσεται και η αμπελουργία.

Στον Βόρειο Καύκασο παράγεται παραδοσιακά καλής ποιότητας κονιάκ. Όμως το αμπέλι δίνει πρώτα απ' όλα κρασί, και μ' αυτό αποφάσισε να ασχοληθεί ο Τεμπουλάτ Έρκενοφ. Ο πρώην επικεφαλής κολχόζ, στη συνέχεια επικεφαλής του υπουργείου Αγροτικής Οικονομίας του Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια, οικονομολόγος και γεωπόνος πριν από 20 χρόνια έδωσε ζωή στην αγροτική παραγωγή της δημοκρατίας. Και, από το 2008 ασχολείται με την αμπελουργία. Σήμερα καλλιεργούνται περίπου χίλια εκτάρια με παραπάνω από 57 ποικιλίες αμπελιού.

Όνειρα στο Καμπαρντίνο

Πριν από μερικά χρόνια εδώ ήταν βαλτότοπος και τώρα είναι ένας τόπος πανέμορφος» μας είπε ένας από τους εργάτες του «Εργοστασίου Έρκενοφ Τεμπουλάτ», δείχνοντάς μας τους αμπελώνες που εκτείνονται σε χιλιόμετρα.

Βρισκόμαστε στο μικρό χωριουδάκι Τσιόρναγια Ρέτσκα, σε απόσταση 20 λεπτών με το αυτοκίνητο από την πρωτεύουσα του Καμπαρτνίνο-Μπαλκάρια, το Νάλτσικ. Κάνει ζέστη, τα πάντα κολλάνε λες και δεν ήρθε ο Αύγουστος. «Ήρθατε και μας φέρατε τον ήλιο, χθες ακόμη έβρεχε», συνεχίζει ο συνομιλητής μας.

© Sputnik/Irina Andreeva

Μία τεράστια κομπίνα ''καταπίνει'' τους πασσάλους των αμπελιών, σε μία έκταση εκατοντάδων μέτρων — στα αμπέλια κρέμονται τα ώριμα τσαμπιά. Το «Εργοστάσιο Έρκενοφ Τεμπουλάτ» είναι ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς κρασιού και αφρώδους οίνου στον ρωσικό ιδιωτικό τομέα.

«Οι πρώτοι βλαστοί ήταν ρωσικές ποικιλίες, από το Ροστόφ και την Σταυρούπολη, τις φυτέψαμε το 2008. Στην αρχή είχαμε τις ρωσικές ποικιλίες «Ποντάροκ Μαγκαράτσα» και Πλατόφσκ» και προσθέτει: «Υποστηρίζουμε την παραδοσιακή ρωσική αμπελουργία».

© Sputnik/Irina Andreeva

Επιπλέον ο όμιλός μας καλλιεργεί ποικιλίες από την Ιταλία, την Αυστρία, τη Σερβία, τη Μολδαβία, τις ποικιλίες Riesling, Merlot, Cabernet, Chardonnay, Cabernet sauvignon, Ancellotta, Kristall, Sauvignon blanc, Cabernet franc, Pinot Noir, Niagara, Concord και Μοσχάτο.

Έχουμε 944 εκτάρια, στα οποία καλλιεργούμε 57 ποικιλίες σταφυλιού. Κάθε χρόνο, κατά μέσο όρο καταστρέφεται από διάφορες ασθένειες το 10-15% από αυτά, ένα εκτάριο αποδίδει 9-10 τόνους σταφυλιού και ορισμένα είδη που είναι πιο ανθεκτικά μπορεί να αποδώσουν 15-30 τόνους ανά εκτάριο, εξηγεί ο γεωπόνος Ολέγκ Μαρεμούκοβ.

Από την παραγωγή στην κατανάλωση

Φέτος η παραγωγή μας μπορεί να φτάσει τις 12-13 εκατομμύρια φιάλες κρασιού, έχουμε ακόμη και από την περσινή σοδειά», δήλωσε ο κ. Έρκενοφ.

Στον δρόμο ξεπροβάλλει, σαν οφθαλμαπάτη, ένα μεσαιωνικό κάστρο με τους πύργους και τους πυργίσκους του, τη λίμνη την ανασυρόμενη γέφυρα πάνω από την τάφρο. Château Erken είναι η εμπορική ονομασία των κρασιών του κ. Έρκενοφ. Το κάστρο χτίστηκε σύμφωνα με δικά του σχέδια. Στα κελάρια, είναι αποθηκευμένα, όπως θα περίμενε κανείς, χιλιάδες φιάλες από τα καλύτερα κρασιά της επιχείρησης.

© Sputnik/Tomas Tkhaytsuk

«Θα στείλω τα εγγόνια μου να σπουδάσουν οινοποιία», μας λέει γεμάτος όνειρα για το μέλλον.

Σήμερα ο κ. Έρενκοφ έχει τα δικά του σημεία πώλησης στο ίδιο το Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια, δύο στο Νάλτσικ κι ένα στο Προχλάντνι, όμως σχεδιάζει τη διεύρυνση της επιχείρησής του: από τον νότο της χώρας (Σταυρούπολη, Πιατιγκόρσκ, Κρασνοντάρ, Ροστόφ, Σότσι), μέχρι τη Μόσχα.

Θα αναπτύξουμε ένα πραγματικό δίκτυο, για παράδειγμα θα ανοίξουμε 50 μαγαζιά εντός της διετίας, στην Μόσχα θέλουμε να ανοίξουμε 10 μαγαζιά», δήλωσε ο επικεφαλής του Ομίλου.

Το πρόβλημα της γραφειοκρατείας

Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οινοποιοί θεωρούνται ότι είναι από τους τελευταίους ρομαντικούς. Το αμπέλι το φροντίζουν και το περιποιούνται, το προστατεύουν από το κρύο και το χαλάζι, μιλούν μαζί του. Όμως στη Ρωσία οι ιδιώτες οινοποιοί έχουν να ασχοληθούν και με την επίλυση πολλών γραφειοκρατικών προβλημάτων.

«Εκκρεμεί να δοθεί συγκεκριμένη λύση σε δύο ζητήματα: στο θέμα της πιστοποίησης του κρατικού μητρώου, δηλαδή, πόσα αμπέλια έχω στην ιδιοκτησία μου και στο θέμα του κανονισμού δήλωσης για την άμπελο, αυτά τα ζητήματα μας απασχολούν συνεχώς», εξηγεί ο συνεργάτης του κ. Έρκενοφ και πρόεδρος της ένωσης Αμπελουργών και Οικοπαραγωγών του Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια, κ. Ναριμάν Σαμσίεφ.

«Ολόκληρη η Ρωσία έχει 66 χιλιάδες εκτάρια και μαζί με τα 33 χιλιάδες εκτάρια που έχει η Κριμαία, συνολικά μιλάμε για περίπου 100 χιλιάδες εκτάρια», προσθέτει. 

© Sputnik/Irina Andreeva

«Σε όλες τις συνελεύσεις λέμε τώρα ότι πρέπει να επεκταθούμε, να αυξήσουμε την παραγωγή του κρασιού, όμως αν εξετάσουμε τα πράγματα σε μία πιο συγκεκριμένη βάση, ανακύπτουν μεγάλα ζητήματα. Πού να κατατάξουμε το φυσικό κρασί, πού να κατατάξουμε το σταφύλι;». Εδώ ο οινοπαραγωγός ανασηκώνει τα χέρια.

Συμπληρώνει πως ο φυσικός οίνος χωρίς πρόσθετα οινοποίησης δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τα πάσης φύσεως "ποτά". «Στα μέρη μας πωλούνται υποτιθέμενα "κρασιά" με 30 ρούβλια τη φιάλη, εμείς πουλάμε 60-70 ρούβλια τη φιάλη και μας ρωτάνε γιατί είναι τόσο ακριβά;», λέει ο κ. Σαμσίεφ.

Και καταλήγει: «μία φιάλη κανονικού κρασιού δεν μπορεί να κοστίζει λιγότερο από 100 ρούβλια, και ένα κρασί καλής ποιότητας δεν μπορεί να κοστίζει λιγότερο από 500 ρούβλια το μπουκάλι».

Πηγή: www.ria.ru