ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
“Με το δάχτυλο στη σκανδάλη”
© Sputnik/Vladimir Sergeev
ΘΕΜΑ: ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

“Με το δάχτυλο στη σκανδάλη”

Ξεκίνησε ως μέσο βιοπορισμού στις χώρες όπου σημειώνονται τακτικές χιονοπτώσεις, και, κατέληξε, με την πάροδο των ετών, να γίνει ένα από τα πλέον δημοφιλή αθλήματα: Το δίαθλο καθηλώνει εκατομμύρια τηλεθεατών στις οθόνες τους κατά τη διάρκεια των τηλεοπτικών μεταδόσεών του και δεκάδες χιλιάδες θεατών στα στάδια. 

Μερικούς αιώνες πριν, αποτελούσε συνήθεια για πολλούς βόρειους λαούς να καλύπτουν βασικές ανάγκες επιβίωσης, μία εκ των οποίων η αναζήτηση και εύρεση τροφής, ελισσόμενοι στα χιονοπέδιλά τους για να κυνηγήσουν ζώα. Αυτού του είδους το κυνήγι συνιστούσε ένα ιδιαίτερο "κεφάλαιο" του τρόπου ζωής τους. Η συγκεκριμένη ικανότητα εύρεσης τροφής μπορεί να θεωρηθεί το πρότυπο του διάθλου.

Γιατί, λοιπόν, να μη διαμορφωθεί ένα σπορ μέσα από αυτή τη μορφή; Οι πρώτοι που έκαναν αυτήν τη σκέψη ήταν οι Σκανδιναβοί, τον 18ο αιώνα. Οι πρώτοι επίσημοι αγώνες, οι οποίοι τότε ελάχιστα θύμιζαν το σημερινό δίαθλο, διεξήχθησαν το 1767. Οι επίσημοι προάγγελοι του διάθλου θεωρούνται οι διαγωνισμοί πολεμικών περιπολιών —ένα είδος αθλήματος, οι κανόνες διεξαγωγής του οποίου θυμίζουν τους σύγχρονους ομαδικούς αγώνες δρόμου στο δίαθλο. Ωστόσο, αυτοί οι διαγωνισμοί δεν κατάφεραν να διαδοθούν ευρέως στον κόσμο. Οι αγώνες περιπολιών για πολύ καιρό παρέμειναν μια τοπική μορφή ψυχαγωγίας στις σκανδιναβικές χώρες.

Για πρώτη φορά, στο πλαίσιο μεγάλων διεθνών αγώνων, τέτοιοι διαγωνισμοί, που να παραπέμπουν στο σημερινό δίαθλο, περιελήφθησαν στο πρόγραμμα των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων της Γαλλίας, το 1924. Διατηρώντας το στάτους διαγωνισμών επίδειξης, αυτοί οι αγώνες παρουσιάστηκαν σε τρεις διαδοχικές Ολυμπιάδες. Αργότερα, εξαιρέθηκαν από το πρόγραμμα των Αγώνων λόγω της ειρηνιστικής διάθεσης που κυριαρχούσε στην κοινωνία. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι άνθρωποι είχαν κουραστεί από τα όπλα. Μόνο μερικά χρόνια αργότερα άρχισε πάλι να ηχεί στα στάδια ο γνώριμος "ήχος" από το διάθλο. Το 1958, διενεργήθηκε ο πρώτος μεγάλος διεθνής διαγωνισμός διάθλου —το παγκόσμιο πρωτάθλημα στην αυστριακή πόλη Saalfeden. Το 1960 το δίαθλο επανέκτησε πλήρως τη θέση του, καθώς το άθλημα εντάχθηκε, εκ νέου, στο ολυμπιακό πρόγραμμα. Το 1980, ξεκίνησε η διεξαγωγή αγώνων διάθλου και με τη συμμετοχή γυναικών. Τι μπορεί να είναι πιο ελκυστικό από ένα κορίτσι με όπλο;

Σήμερα, το δίαθλο καθηλώνει εκατομμύρια τηλεθεατών μπροστά στις οθόνες τους κατά τη διάρκεια των τηλεοπτικών μεταδόσεων και δεκάδες χιλιάδες θεατών στα στάδια κατά την εκκίνηση των αγώνων.

Συνολικά, στους διεθνείς διαγωνισμούς λαμβάνουν μέρος αθλητές από 40 χώρες. Το δίαθλο είναι περισσότερο δημοφιλές στις χώρες της κεντρικής, της βόρειας και της ανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσίας. Οι χώρες με τις περισσότερες διακρίσεις σε όλη την ιστορία του διάθλου είναι η Ρωσία, η Γερμανία και η Νορβηγία. Αξιοσημείωτη διάδοση έχει ακόμη γνωρίσει το δίαθλο στις Γαλλία, Αυστρία, Λευκορωσία, Σουηδία, Ουκρανία, Ιταλία, Κίνα και Βόρεια Αμερική. Το δίαθλο στη Ρωσία θεωρείται δεύτερο σε δημοφιλία άθλημα μετά το ποδόσφαιρο και ξεπερνά ακόμη και το χόκεϊ.

Το υλικό είναι παραγωγή της συντακτικής ομάδας του www.greece-russia2016.gr