ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
Αλ. Καρέλιν: Ο “γίγαντας” της πάλης με την ευγενική ψυχή
© Sputnik/Said Tzarnaev
ΘΕΜΑ: ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Αλ. Καρέλιν: Ο “γίγαντας” της πάλης με την ευγενική ψυχή

Το όνομά του σκορπάει ρίγη θαυμασμού σ' όλο τον κόσμο: Ο Αλεξάντρ Καρέλιν, ο "γίγαντας" της ελληνορωμαϊκής πάλης και τρεις φορές Ολυμπιονίκης, μιλά για τα όσα ενώνουν με τη Ρωσία και την Ελλάδα και για τα γεγονότα που "πρωταγωνιστούν" στον παγκόσμιο αθλητισμό. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης που έδωσε ο Ολυμπιονίκης στην δημοσιογράφο Άννα Λιάτσου:

Αλέξανδρε, η εκπομπή μας απευθύνεται στο ελληνικό κοινό. Και, φυσικά, για την Ελλάδα, είστε μια πολύ σημαντική αθλητική προσωπικότητα, στο πρόσωπό σας, οι Έλληνες "βλέπουν" τη Ρωσία. Έχετε εκπροσωπήσει πολλές φορές την Σοβιετική Ένωση, και, στη συνέχεια, τη Ρωσία, στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Γιατί επιλέξατε το άθλημα της ελληνορωμαϊκής πάλης;

Διότι, ο Βίκτωρ Κουζνετσόφ είναι ένας καταπληκτικός, δεν θα το κρύψω εξαιρετικός προπονητή. Είμαι ένα ''προϊόν'' των μεθόδων του. Αυτός δίδαξε την κλασική πάλη, όπως λεγόταν κατά τη συνήθη διεθνή μεταγραφή. Ονομαζόταν κλασική στην Σοβιετική Ένωση. Μπορούμε να πούμε ότι υπήρχαν διάφορες "πτυχές" αυτού του αθλήματος. Η πρώτη ήταν η γαλλική, στη συνέχεια έγινε κλασική και, ύστερα χρησιμοποιήσαμε τη συνήθη γνωστή για μας ονομασία — ελληνορωμαϊκή πάλη. 

Ο Βίκτωρ Κουζνετσόφ ήρθε το '81. Με προσκάλεσε στην αίθουσα. Αν και πριν ασχολιόμουνα με κάποιες αθλητικές δραστηριότητες (επειδή ο μπαμπάς μου είναι πυγμάχος) — βόλεϊ, μπάσκετ, άρση βαρών — μετά την γνωριμία μας προσδιορίστηκε η μελλοντική μου πορεία. Ήταν ο Βίκτωρ Κουζνετσόφ που —με την καλή έννοια- με ''μάγεψε'' από την πρώτη ημέρα. Τα επιτεύγματά μου, τα οποία "κέντρισαν" το δικό σας ενδιαφέρον είναι, ουσιαστικά το αποτέλεσμα των δικών του (σ.σ. του Κουζνετσόφ) μεθόδων, της πίστης του σε μένα.

Για σας ποιο είναι το ελληνικό στοιχείο στην ελληνορωμαϊκή πάλη και τι έχει δώσει η Ελλάδα σε αυτό το άθλημα;

Η ελληνορωμαϊκή πάλη τελούνταν από την αρχαιότητα. Εγώ συμμετείχα στο παραδοσιακό τουρνουά «Ακρόπολις» και αγωνίστηκα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Ελλάδα. Αλλά για μένα το τελικό πρωτάθλημα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1999 που πραγματοποιήθηκε, επίσης, στην Αθήνα ήταν υπέροχο. Είμαι ένας άνθρωπος ερευνητικός, παρά την εμφάνιση μου και προσπαθώ να μαθαίνω πάντα κάτι καινούργιο. Ακόμα και όταν ήμουν ενεργός αθλητής, αρχηγός της ομάδας, πάντα ήμουν διοργανωτής εκδρομών και τέτοιων δραστηριοτήτων τις οποίες εμάς, τους αθλητές, μερικές φορές δεν μας τις συνιστούν, εγώ όμως πάντα επέμενα σ' αυτές. Επειδή έτσι είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσεις τη νευρικότητα. Δεύτερον, ο χρόνος κυλά πιο γρήγορα και έχει ενδιαφέρον. Και, στο κάτω-κάτω, μένουν και οι αναμνήσεις.

Γι' αυτό, πιστεύω ότι εκτός από τις όμορφες εικόνες σε αμφορείς, εκτός από τους αρχαίους κίονες με τους οποίους εμείς οι κλασικοί παλαιστές, στην Ελληνορωμαϊκή πάλη, συγκρινόμαστε (γιατί είμαστε το ίδιο ισχυροί, το ελπίζω, και εκπέμπουμε την ίδια αρχοντική εντύπωση) — υπάρχει και κάτι άλλο. Η Ελλάδα είναι μια ορθόδοξη χώρα, και αυτό, επίσης, δεν μπορώ να μην το αναφέρω. Είμαι Ορθόδοξος. Και εμείς, στην ουσία, αποκτήσαμε τη θρησκεία μας από τους Έλληνες. Την δεχτήκαμε, και αυτό δεν είναι ένα μόνο λόγια. Οι δύο λαοί μας έχουν πολλά κοινά.

26 Ιουνιου, Μέρος 1
Και πρέπει να πούμε ότι η πάλη στην Ελλάδα εξακολουθεί να είναι δημοφιλής, ιδιαίτερα μεταξύ των Ποντίων. Για παράδειγμα, ο Χολίδης συμμετείχε και νίκησε στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Θα ήθελα να μοιράσω μαζί σας μια πολύ σημαντική εντύπωση από την Ελλάδα. Αυτό συνέβη όταν ήμουν διακοπές με την οικογένειά του στην Κρήτη. Λόγω της μεγάλης μου απασχόλησης το ταξίδι ήταν πολύ γρήγορο. Φτάσαμε εκεί με την οικογένειά μου. Και μια μέρα βρήκα ένα γράμμα κάτω από την πόρτα. Την άλλη μέρα φεύγαμε — και να το γράμμα! Ήταν το 2013, έτος κατά το οποίο ήθελαν να αποκλείσουν το άθλημά μας από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η επιστολή ήταν γραμμένη στα ρωσικά με πολύ πειστικό και θα έλεγα με πομπώδη τρόπο, μιάμιση σελίδα κειμένου. Αποδεικνύεται ότι στο νησί υπάρχει μια υπέροχη λέσχη. Βρέθηκα σε δίλημμα: με κάλεσαν να τους συναντήσω όταν έμαθαν αότι βρίσκομαι στο νησί τους. Και στο ερώτημα της συζύγου μου αν από τις 6 ημέρες, τις οποίες είχα στη διάθεση για να τις περάσω με την οικογένειά μου, αφιερώσω χρόνο στους "μαχητές" μου, της απάντησα: «Κοιτάξτε τι συμβαίνει: όλο αυτό το χρόνο, αγωνιστήκαμε για να παραμείνουμε στο πρόγραμμα. Κάναμε πολλή δουλειά, καλώντας όλους αυτούς που έχουν αντιφατικές απόψεις, που διαφωνούν, και ακόμα περισσότερο αυτούς που συμφωνούν, για να διασφαλιστεί ο αγώνας. Τώρα τα παιδιά, σύμφωνα με τα γραμμένα, είναι ενωμένοι. Δεν μπορώ να μην πάω.»

Και πήγα εκεί. Τους συνάντησα. Έχουν καλή αίθουσα. Δεν μπορώ να πω ότι είναι όλα τέλεια, αλλά η αίθουσα είναι καλή, ο προπονητής είναι θαυμάσιος. Λαμβάνοντας υ'πόψιν τις περιστάσεις, που ενώνουν τις χώρες μας, κάποια από τα παιδιά μιλούν ρώσικα. Μίλησα με αυτούς και κατάλαβα ότι τέτοιες συναντήσεις είναι πολύ σημαντικές.

Πολλοί Έλληνες γονείς στέλνουν τα παιδιά τους σε αθλητικά σχολεία, παρόλο που οικονομικά αυτό έχει πολύ υψηλό κόστος για αυτούς σήμερα. Ποια είναι η κατάσταση στη Ρωσία; Είναι δημοφιλής και σήμερα;

Μιλώντας για την αρχαιότητα και τον αθλητισμό, είναι απαραίτητο να πούμε ότι η πάλη ήταν ένας από τους πυλώνες των Ολυμπιακών Αγώνων. Και μου αρέσει να έχω την… ψευδαίσθηση ότι ήταν η ίδια η ελληνορωμαϊκή πάλη. Οπότε, φυσικά, είναι καλό ότι οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους να ασχοληθούν με την πάλη. Άλλωστε, η ελληνορωμαϊκή πάλη "γεννήθηκε" από τους Έλληνες. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι, στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων κηρύσσονταν η "ιερά εκεχειρία", ή αλλιώς "ολυμπιακή εκεχειρία", (40 μέρες πριν και 40 μέρες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, δεν γινόταν καμιά εχθροπραξία ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις-κράτη). Γι' αυτό, όλοι πρέπει να αθλούνται, λαμβάνοντας υπ'όψιν το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν.

Είναι καλό ότι τα στέλνουν τα παιδιά. Επειδή ένας δυνατός άνθρωπος αντιμετωπίζει πιο εύκολα την σημερινή πληροφοριακή φόρτωση, τις δυσκολίες κατανόησης, είναι πιο εύκολο να επιλέξει ένα πραγματικά χρήσιμο κομμάτι της γνώσης από το πληροφοριακό διαδίκτυο, καθώς, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες, "νους υγιής εν σώματι υγιεί". Εξάλλου, αν αθλείσαι βοηθάς το σώμα σου και το προστατεύεις απο ένα εύρος "απειλών" που προέρχονται από την καθιστική ζωή.

Στην Ρωσία η ελληνορωμαϊκή πάλη αναπτύσσεται με διαφορετικό τρόπο. Υπάρχουν περιοχές και περιφέρειες που κατά τη σοβιετική περίοδο ήταν ανεπτυγμένες. Εκεί μεγάλωναν νικητές των περιφερειακών πρωταθλημάτων, περιφερειακών ή εθνικών. Ήταν το ''σιδηρουργείο'' του ανθρώπινου δυναμικού, είναι μια έκφραση, που διατηρήθηκε από τη σταλινική εποχή. Για την πάλη το σιδηρουργείο για την Ρωσική Ομοσπονδία ήταν — Ροστόφ-ον-Ντον, Ουλιάνοφσκ, Αστραχάν, Ιρκούτσκ, Ομσκ. Και, φυσικά, η Αγία Πετρούπολη και η Μόσχα, διότι τους προσέλκυσε όλους. Αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι ήταν το κέντρο μόνο για τη Ρωσική Ομοσπονδία, επειδή ήταν το κέντρο μιας τεράστιας δύναμης- της Σοβιετικής Ένωσης.

Πολύ αργότερα, και το Νοβοσιμπίρσκ αναδείχθηκε ως το πραγματικό κέντρο της πάλης. Και, φυσικά, ο Βόρειος Καύκασος.

Τώρα εμείς στην δική μας κοινότητα της πάλης, κάνουμε προσπάθειες να προσελκύσουμε το ενδιαφέρον των μικρών παιδιών και των νέων, αναδεικνύοντας τις αξίες του αθλήματος της ελληνορωμαϊκής πάλης. Για την επίτευξη αυτού του στόχου αξιοποιούμε και τεχνολογικά μέσα, όμως, μεγαλύτερη έμφαση δίνουμε στο προσωπικό παράδειγμα των αθλητών, τη διεξαγωγή σεμιναρίων και κοινών προπονήσεων.

Μπορώ να σας πω ότι στο Νοβοσιμπίρσκ εξακολουθούν να δίνουν "προνόμια" σε αριστούχους μαθητές, δηλαδή τους προσφέρουν την ευκαιρία να ασχοληθούν μ' αυτό το όχι και τόσο — κατά γενική ομολογία — κερδοφόρο άθλημα. Μάλιστα, οι προπονητές σε περίπτωση που αντιληφθούν ότι οι βαθμοί μαθητών είναι κακοί τους παροτρύνουν να διαβάσουν περισσότερο για να έχουν καλούς βαθμούς και, τη συνέχεια, να ασχοληθούν με την πάλη.

Ο αθλητής είναι ο ορισμός για μια ζωή. Υπάρχουν κάποια επίπεδα της συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες. Μπορείς να είσαι είτε περιφερειακός ή εθνικός πρωταθλητής, αλλά εξακολουθείς να είσαι αθλητής. Και αυτός που θα είναι πρώτος ή πριν από τους άλλους θα προσπαθήσει να ξεχάσει το αθλητικό του συστατικό, θα χάσει περισσότερο. Έτσι, όλα αυτά θα είναι χρήσιμα στη ζωή. Στη συνέχεια, δεν θα γίνεις απλώς ένας αθλητής αλλά μαχητής. Έχουμε δύο κατηγορίες ''μαχητών': αυτοί που εμπίπτουν στην κατηγορία των ενεργών αθλητών και αυτοί που μετακινούνται στην κατηγορία του παλαιστή όπως είμαι εγώ τώρα. Είμαι απλά ένας μαχητής. Χωρίς προοπτικές να αγωνιστώ, αλλά τι να τον κάνω τον χαρακτήρα μου, τι να τα κάνω, με συγχωρείτε, τα σπασμένα μου αυτιά, και όλα τα άλλα.

Οι δυτικές χώρες τώρα σε πολλά θέματα ακολουθούν την πολιτική των διπλών προτύπων απέναντι στη Ρωσία. Πως τα βλέπετε όλα αυτά που συμβαίνουν στον σημερινό αθλητισμό; Κατά πόσο πολιτικοποιημένο είναι; Κατά πόσο μπορούμε να πούμε ότι ο αθλητισμός είναι έξω από την πολιτική;

Είναι αδύνατο να μην μιλήσουμε γι αυτό. Ποτέ δεν ήταν έξω από την πολιτική. Όχι μόνο όταν υπήρχε η αντιπαράθεση των συστημάτων, εννοώ το καπιταλιστικό και το σοσιαλιστικό. Μεγάλος αριθμός των κρατών μόνο παρακολουθούσε, ήταν οπαδοί. Εμείς εδώ στη Μόσχα πραγματοποιήσαμε ένα αξιόλογο παγκόσμιο φόρουμ νικητών και συμμετεχόντων των Ολυμπιακών Αγώνων, όπου αποφασίσαμε ότι ο αθλητισμός δεν πρέπει να πολιτικοποιηθεί.

Σήμερα, δυστυχώς, αυτό το κομμάτι το χάσαμε. Παρά το γεγονός ότι ήταν πολύ σωστή, ισορροπημένη, κατά τη γνώμη μου, διακήρυξη που εγκρίθηκε, δυστυχώς, σήμερα πουθενά δεν λαμβάνεται υπόψη. Γι' αυτό, είμαστε τώρα σε θέση να παρατηρούμε τη μεροληψία στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, και δεν εννοώ μόνο το σκάνδαλο γύρω από το ντόπινγκ. Τα σκάνδαλα ντόπινγκ χρησιμοποιούνται σήμερα σαν ένα σφυρί που καταστρέφει ζωές, συνθλίβει τις προσδοκίες, καταστρέφει το θεμιτό ανταγωνισμό και στην περίπτωση του ντόπινγκ, και στις περιπτώσεις που όλη την αντιπροσωπεία αποκλείουν από την συμμετοχή.

Επιπλέον, υπήρχαν περίοδοι, όταν, για πολιτικούς λόγους οι ομάδες των συμμετεχόντων των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν ελλιπής: στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας, μετά από 4 χρόνια οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λος-Άντζελες πραγματοποιήθηκαν χωρίς τα μέλη του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, όπως λένε την Ανατολική Ευρώπη.

Και νομίζω ότι εδώ, στην επιθυμία να συμφιλιωθούν και να ξεπεραστεί η εξάρτηση από την πολιτική είναι η αξία των Ολυμπιακών Αγώνων, της ελληνορωμαϊκής πάλης. Δεν πρέπει να ξεχαστεί. Το γεγονός ότι, όταν ηχούν οι αθλητικοί, τα όπλα σιωπούν. Συμπεριλαμβανομένων των ''όπλων'' προπαγάνδας, που ενεργούν προς το συμφέρον των κρατών, και όχι προς το συμφέρον των πανανθρώπινων αξιών. Εδώ στον αθλητισμό, θα το ξαναπώ, πρέπει να υπάρχει ένας δίκαιος ανταγωνισμός — αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Ποια είναι τα κοινά σημεία μεταξύ της επιχειρηματικής δραστηριότητας και του αθλητισμού; Είναι ο δίκαιος ανταγωνισμός, η νίκη η οποία επιτυγχάνεται βάσει του εν λόγω ανταγωνισμού. Η φράση δίκαιος ανταγωνισμός είναι μια φράση την οποία δεν μπορείς να τη ''διασπάσεις''. Γιατί αν έχεις ξεπεράσει στο διαγωνισμό τους αντιπάλους σου, τους ανταγωνιστές σου, και παραβίασες τις αρχές του δίκαιου ανταγωνισμού, η νίκη σου είναι «μολυσμένη».
Η σημερινή τάση απέναντι από την Ρωσία είναι η προσπάθεια να μας ''συμμορφώσουν'' για την ανεξάρτητη θέση της Ρωσίας. Αναμφίβολα. Ναι, έχουμε δώσει έναν λόγο και πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Πρέπει να το αναγνωρίσουμε με σαφήνεια και σταθερότητα. Τις ατέλειες και του ρωσικού οργανισμού καταπολέμησης ντόπινγκ, το οποίο, δημιουργήθηκε σύμφωνα με τα πρωτόκολλα του Διεθνούς Αντι-Ντόπινγκ Οργανισμού. Δώσαμε τους λόγους αυτούς. Η Ολυμπιακή μας Επιτροπή πιστεύοντας, δυστυχώς, ότι η φωνή του κράτους είναι ισχυρή, σκέφτηκε ότι μπορεί να αγνοήσει με τη φωνή του, τη συμμετοχή του σε αυτούς τους συνδυασμούς των διεθνών αθλητικών οργανισμών. Και δρέπουμε τα οφέλη σήμερα. Είναι ανησυχητικό.

Ταυτόχρονα, καταλαβαίνετε ότι η τιμωρία που προβλέπεται, οι μέθοδοι με τις οποίες γίνονται όλα αυτά, έχουν "ελαττώματα" και υπερβαίνουν, ουσιαστικά τα προβλεπόμενα.

Σας ευχαριστώ πολύ!