ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Ταξίδια στο Χρυσό Δαχτυλίδι της Ρωσίας: Βλαντίμιρ και Σούζνταλ
© Sputnik/Aleksey Kudenko
ΘΕΜΑ: ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Χρυσό δαχτυλίδι της Ρωσίας: Βλαντίμιρ και Σούζνταλ

Πολυάριθμοι ναοί, μουσεία κέρινων ομοιωμάτων και η φυλακή Βλαντιμίρκσι Σεντράλ. Η ιστοσελίδα «Ελλάδα-Ρωσία 2016» συνεχίζει το εσωτερικό ταξίδι της στο Χρυσό Δαχτυλίδι. Σειρά έχουν οι πόλεις Βλαντίμιρ και Σούζνταλ.

Πόλεις του Χρυσού Δαχτυλιδιού-μία παγκοσμίου φήμης τουριστική διαδρομή που περνά μέσα από τις αρχαίες πόλεις της κεντρικής Ρωσίας, η οποία διατηρεί τα μοναδικά μνημεία της ιστορίας και του πολιτισμού της χώρας, γεγονός που αντικατοπτρίζει όλα τα στάδια της ανάπτυξης της αρχαίας αρχιτεκτονικής. Μεγάλος αριθμός των αντικειμένων της περιοχής περιλαμβάνονται στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Η περιοχή του Χρυσού Δαχτυλιδιού είναι επίσης γνωστή για τα έργα λαϊκής τέχνης. Η διαδρομή καλύπτει περιοχές της Μόσχας, του Βλαντιμίρ, του Γιαροσλάβλ, του Κοστρομά και του Ιβάνοβο.

© Sputnik/Aleksey Kudenko

Αστικά νοσοκομεία, τράπεζες και κτίρια εμπορικών κέντρων: Σ΄αυτήν την πόλη οποιοδήποτε άλλο κτίριο, πέραν των συμβατικών κατασκευών αποτελεί μνημείο αρχιτεκτονικής. Το Βλαντίμιρ είναι ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα της αρχαίας Ρωσίας, το οποίο έχει διατηρήσει ως τις μέρες μας, σε μεγάλο βαθμό, στοιχεία εκείνης της εποχής. Η πόλη ιδρύθηκε το 990 από τον Βλαδίμηρο Α΄ του Κιέβου και συνιστά σύμβολο της αρχαίας αρχιτεκτονικής και της κλασικής ρωσικής αρχιτεκτονικής με βάση το ξύλο.

Κατά κύριο λόγο, οι επισκέπτες έρχονται στο Βλαντίμιρ για δύο έως και τρεις ημέρες. Φυσικά, αυτό το χρονικό διάστημα φαντάζει μικρό, αλλά προκειμένου κάποιος να "μυηθεί" στην ατμόσφαιρα ενός τους θησαυρούς του Χρυού Δαχτυλιδιού της Ρωσίας είναι απολύτως αρκετό.

© Sputnik/Nikolay Zaitsev

Στα βασικά αξιοθέατα της πόλης βρίσκονται και οι Χρυσές Πύλες. Όταν χτίστηκαν, το 1164, διαμόρφωναν την μπροστινή είσοδο προς το πιο πλούσιο μέρος της πόλης, εκείνο των πριγκίπων-βογιάρων.

Πλέον, οι πύλες δε λειτουργούν μόνο ως τμήμα του εσωτερικού αστικού τοπίου αλλά και ως εξαιρετικό σημείο για να απολαύσει κανείς τη θέα. Πολύ σπάνια ένας επισκέπτης θα χάσει την ευκαιρία να «ερωτευτεί» την αρχαία πόλη αγναντεύοντάς την από ψηλά.

Ο κύριος ναός του Βλαντίμιρ είναι ο καθεδρικός της Κοιμήσεως, ο οποίος αποτελεί το μεγαλύτερο αποθηκευτικό χώρο αρχαίων χειρογράφων και τη τη μεγάλη πριγκιπική νεκρόπολη. Ο ναός παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μοναδική συλλογή του από τοιχογραφίες, οι οποίες φέρουν την υπογραφή του Αντρέι Ρουμπλιόφ.

Επιπλέον, το ενδιαφέρον των τουριστών προσελκύει και ο Καθεδρικός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος χτίστηκε το 12ο αιώνα επί των ημερών του πρίγκιπα Βσέβολοντ Γ' και υπήρξε ένας από τους πιο αυθεντικούς ναούς της Αρχαίας Ρωσίας. Η αρχική όψη του ναού έχει αλλοιωθεί, εξαιτίας πολλών πυρκαγιών. Ομως, η πέτρινη σκαλιστή επιφάνεια του ναού, διάσημη σε όλον τον κόσμο, διασώζεται μέχρι σήμερα.

Ένα άλλο αξιοσημείωτο "σημείο" είναι και το μουσείο διακοσμητικής-εφαρμοσμένης τέχνης «Κρύσταλλο. Λακαριστή μινιατούρα. Κέντημα». Η έκθεση φιλοξενείται στην Εκκλησία της Αγίας Τριάδας και εξοικειώνει τους επισκέπτες με τις δουλειές των τεχνητών του κρυστάλλου από την περιοχή Γκούσεβσκι. Χάρη στο εργοστάσιο κρυστάλλου της περιοχής Γκούσεβσκι, ένα από τα παλαιότερα στην Ευρώπη και τη Ρωσία, έχουν διατηρηθεί σε μεγάλο βαθμό, στη Ρωσία, οι μονάδες παραγωγής κρυστάλλινων χειροποίητων αντικειμένων. Στο μουσείο ηχεί κλασική μουσική και λαϊκά τραγούδια, γεγονός που, φυσικά, καθιστά την επίσκεψη στην έκθεση ακόμη πιο ατμοσφαιρική.

© Sputnik/Ilya Pitalev

Οι τουρίστες που έχουν βρεθεί εκεί επιβεβαιώνουν ότι όσοι επισκέπτονται το Βλαντίμιρ πρέπει ''υποχρεωτικά'' να περπατήσουν στο ιστορικό κέντρο της πόλης, την Καθεδρική πλατεία. Στο κέντρο της πλατείας βρίσκεται το αφιερωμένο —στην επέτειο των 850 χρόνων από την ίδρυση του Βλαντίμιρ- μνημείο. Στην πλατεία υπάρχει και το μνημείο του Αντρέι Ρουμπλιόφ, το οποίο δημιουργήθηκε το 1995.

Οι λάτρεις του γλυκού πρέπει αναμφίβολα να ρίξουν μια ματιά στο μουσείο του πριάνικ (σ.σ. ρωσικό κέικ με τζίντζερ και μέλι). Βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο του Βλαντίμιρ, σε ένα παλιό σπίτι του 18ου αιώνας. Στο μουσείο υπάρχει, για όσους το επιθυμούν, η διοργάνωση σεμιναρίων ζωγραφικής πριάνικ. Για σεμινάρια πάνω στην κατανάλωση πριάνικ δεν υπάρχουν πληροφορίες.

Ένα από τα θρυλικά μέρη του Βλαντίμιρ είναι το σπίτι με τα φαντάσματα. Σπίτι των φαντασμάτων ονομάζουν την κατοικία του κυβερνήτη των τελών του 18ου αιώνα. Ο απόκοσμος χαρακτήρας του σπιτιού συνδέεται με τους τρομακτικούς ήχους που εκπέμπονται από αυτό. Κατά την κατασκευή του, έγινε ένας κακός υπολογισμός κι έτσι, αμέσως μετά την ολόκληρωση του, το πέτρινο σπίτι άρχισε να… «μιλά», εξαιτίας του κενού που δημιουργήθηκε στους τοίχους. Οι ντόπιοι δεν τρομάζουν πια απ' αυτό, αλλά οι επισκέπτες στην αρχή νιώθουν από το φόβο τους ένα… τρέμουλο στην πλάτη. Σήμερα, η κατασκευή χρησιμοποιείται ως εκθεσειακή αίθουσα του κέντρου εικαστικών τεχνών της περιοχής.

Ανάμεσα στα άλλα αξιοθέατα της πόλης του Βλαντίμιρ μπορεί κανείς ακόμη να επισημάνει το μνημείο του Αλεξάνδρου Νιέβσκι και τον Υδάτινο Πύργο, το μνημείο του εργαζόμενου φοιτητή και το μνημείο του οδοκαθαριστή.

© Sputnik/Aleksey Kudenko

Τον τελευταίο καιρό, στα αξιοθέατα της πόλης συγκαταλέγεται και η φυλακή Βλαντίμισρκι Σεντράλ. Αφότου μνημονεύτηκε από τον τραγουδιστή Μιχαήλ Κρουγκ σε μια από τις επιτυχίες του, πολλοί θέλησαν να επισκεφθούν αυτό το ίδρυμα. Ως τουρίστες, εννοείται. Στην έκταση του σωφρονιστικού ιδρύματος υπάρχει ένα μουσείο. Η επίσκεψή σε αυτό παίρνει ως και δύο ώρες. Σε αυτόν το χρόνο, εκτός από την επίσκεψη στην έκθεση, περιλαμβάνονται και οι τυπικές διαδικασίες χορήγησης αδειών και επιθεώρησης. Δεκτοί γίνονται μόνο επισκέπτες σε ομάδες, εφ' όσον έχουν έρθει από νωρίτερα σε συμφωνία με τη διοίκηση, μιας και δεν υπάρχει αυστηρό καθεστώς λειτουργίας στο μουσείο του Βλαντιμιρσκι Σέντραλ.

Κι αν για τους τροφίμους του ιδρύματος το ζήτημα του καταλύματος δεν έχει τόση σημασία (άλλωστε, το κράτος τους παρέχει μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους), για τους τουρίστες είναι πολύ σημαντικό. Η μέση τιμή για τη διαμονή στα ξενοδοχεία του Βλαντίμιρ εξαρταται από το επίπεδο των καταλυμάτων και, συνήθως, κυμαίνεται από 1.000 ως 4.000 ρούβλια ή από 13 ως 52 ευρώ.

Από τη Μόσχα στο Βλαντίμιρ μπορεί να πάει κανείς με πολλούς τρόπους, για παράδειγμα με το αυτοκίνητο από τη διαδρομή Μ7 «Βόλγας». Είναι δυνατή η μετακίνηση και με το λεωφορείο (η διαδρομή διαρκεί περίπου τρεις ώρες). Τα εμπορικά λεωφορεία εκκινούν από τη στάση Κούρσκαγια, από τις 6 το πρωί ως τις 8 το βράδυ.

Τα δημόσια λεωφορία προς το Βλαντίμιρ ξεκινούν από το αμαξοστάσιο του Σιολκόβσκι.

Εκτός αυτού, η μετάβαση στο Βλαντίμιρ από τη Μόσχα είναι δυνατή και με τον ηλεκτρικό από το σιδηροδρομικό σταθμό Κούρσκαγια. Μια από τις πιο γρήγορες εναλλακτικές είναι το τρένο υψηλής ταχύτητας «Στριζ» (σ.σ. Γρήγορο), το οποίο πηγαίνει από τη Μόσχα στο Νίζνι Νόβγκοροντ. Μέχρι τη στάση στο Βλαντίμιρ, η διαδρομή με αυτό το τρένο διαρκεί λιγότερο από δύο ώρες.

Και σε όποιον δεν αρκούν οι αρχαιότητες και οι ομορφιές του Βλαντίμιρ, μπορεί να πάει πιο μακριά στη διαδρομή του Χρυσού Δαχτυλιδιού. Το πλησιέστερο σημείο είναι το Σούζνταλ. Τα τουριστικά λεωφορεία κινούνται τακτικά μεταξύ των πόλεων. Η απόσταση είναι κάτι παραπάνω από 30 χλμ και η διαδρομή περίπου 40 λεπτά. Ετσι, περνώντας στο Βλαντίμιρ από τη Μόσχα, μπορεί κανείς να φτάσει στο Σούζνταλ με τουριστικό λεωφορείο. Θα ξεκινήσει από το αμαξοστάσιο του Σιολκόβσκι. Η διαδρομή διαρκεί γύρω στις 4 ώρες. Το κόστος του ταξιδιού ανέρχεται στα 440 ρούβλια (περίπου 8 ευρώ).
Η πόλη Σούζνταλ, η πρώτη αναφορά για την οποία χρονολογείται από το 999 μ. Χ, αποτελεί την προστατευόμενη περιοχή της γενιάς της για την αρχαία Ρωσία. Στον τουριστικό χάρτη της πόλης του Σούζνταλ ξεχωρίζουν οι ναοί. Σε μια έκταση 9 τετραγωνικών χιλιομέτρων υπάρχουν 30 εκκλησίες, 14 καμπαναριά και πέντε μοναστήρια.

© Sputnik/M. Gankin

Το μοναστήρι Ριζοπολόζενσκι θεωρείται ένα από τα παλαιότερα τα οποία χτίστηκαν την περίοδο της αρχαίας Ρωσίας. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, ιδρύθηκε το 1207. Κατά τους σοβιετικούς χρόνους, το μοναστήρι Ριζοπολόζενσκι, όπως και πολλά άλλα, παρέμεινε κλειστό. Στο χώρο του μοναστηριού λειτουργούσε ένας σταθμός ηλεκτρικής ενέργειας. Η δραστηριότητα των μοναχών ξαναρχίζει μόλις στα τέλη της δεκαετίας του '90. Το βασικό σημείο του μοναστηριού, το οποίο μπορεί κανείς να επισκεφτεί και σήμερα, είναι ο επιβλητικός καθεδρικός Ριζοπολόζενσκι. Όχι πολύ πιο μακριά από τον καθεδρικό με τους τρεις θόλους στέκεται το καμπαναριό Πρεποντομπένσκαγια. Ο, ύψους 72 μέτρων, πύργος με τις καμπάνες χτίστηκε αμέσως μετά τη νίκη επί των δυνάμεων του Ναπολέοντα, το 1812.

Το μοναστήρι Ποκρόβσκι χτίστηκε το 14ο αιώνα. Πέραν της βασικής λειτουργίας του, χρησιμοποιείτο και ως μέρος για το δια βίου εγκλεισμό γυναικών της υψηλής κοινωνίας πριγκιπισσών και τσαρίνων. Είναι αξιοσημείωτο ότι τις εξόριζαν εδώ όχι επειδή διέπραξαν κάποιο έγκλημα, αλλά για να απαλλαγούν από τις ιδιότροπες γυναίκες. Όπως έχει επικρατήσει να λέγεται, αυτός που απουσιάζει για πολύ καιρό ξεχνιέται γρήγορα.

Ο καθεδρικός της Γεννήσεως της Θεοτόκου χτίστηκε τον 11ο αι., επί των ημερών της διακυβέρνησης του Βλαδίμηρου του Μονομάχου. Εδώ βρίσκονται οι ταφικοί θάλαμοι των μεγάλων πριγκίπων του γένους Σουίσκι, Βέλσκι, των υιών του Γιούρι Ντολγκορούσκι. Από τα παλιά χρόνια, οι τοπικοί «δια Χριστόν σαλοί» επιβεβαίωναν ότι το βουνό δίπλα στον καθεδρικό (υπό την ονομασία Ιβανόφ) διαθέτει αναζωογονητική δύναμη. Αλλά και οι σύγχρονοι ειδικοί στην εξωαισθητηριακή αντίληψη επιβεβαιώνουν ότι η γη, πάνω στην οποία στέκεται ο καθεδρικός, βρίθει θετικής ενέργειας.

Εκτός από τους ναούς, συστήνεται και μια επιμορφωτική επίσκεψη στο μουσείο «Σουρόβο Γκορόντισε». Εκεί μπορεί να δει κανείς παραδείγματα από την καθημερινή ζωή της Αρχαίας Ρωσίας. Για παράδειγμα, εκτίθενται παλιά καπέλα και κατασκευές των ημερών του πρίγκιπα Γιούρι Ντολγκορούσκι. Στο εσωτερικό του μουσείου έγιναν τα γυρίσματα της ταινίας «Τσάρος», του σκηνοθέτη Πάβελ Λούνγκιν. Ακόμη, στην περιοχή διεξάγονται συχνά αναπαραστάσεις ιστορικών μαχών.

Για να ξεκουραστείτε λίγο από την αρχαία αρχιτεκτονική, μπορείτε να κάνετε μια στάση στο μουσείο κέρινων ομοιωμάτων. Πλέον, αριθμεί πάνω από 100 εκθέματα και η συλλογή αυξάνεται διαρκώς. Το βασικό μουσειακό έκθεμα ονομάζεται "Η ιστορία της Ρωσίας σε πρόσωπα". Μεταξύ των εκθεμάτων φιγουράρουν ο πρίγκιπας Βλαδίμηρος, ο Ιβάν ο Τρομερός, ο Πέτρος Α', καθώς και ο Πούσκιν, ο Λέρμοντοφ, ο Τουργκένιεφ, ο Γκόγκολ, ο Ντοστογιέφσκι, ο Γκόρκι, ο Τσέχοφ, κι ακόμη προσωπικότητες από το εξωτερικό, όπως οι Τσόρτσιλ, Ρούζβελτ και Φιντέλ Κάστρο.

© Sputnik/Vladimir Vdovin

Αυτοί οι οποίοι θέλουν να ταξιδέψουν στο Σούζνταλ τον Ιούλιο μπορούν οπωσδήποτε να το κάνουν την Ημέρα του Αγγουριού. Αυτή η ημέρα γιορτάζεται στο Σούζνταλ από το 2001. Το 2016 θα γιορταστεί στις 16 Ιουλίου. Το αγγούρι θεωρείται σύμβολο της πόλης του Σούζνταλ. Στις γιορτή παρουσιάζονται διάφορες εκδοχές πιάτων με βάση το αγγούρι. Οι συμμετέχοντες στη γιορτή μπορούν αυτήν την ημέρα να δοκιμάσουν όχι μόνο φρέσκα αγγούρια, αλλά και τηγανητά αγγούρια, παναρισμένα αγγούρια και πίτες με γέμιση αγγουριών.

© Sputnik/Petr Chernov

Μετά το πλούσιο εκδρομικό πρόγραμμα, μπορεί κανείς να πάρει μια ανάσα στον πιο ζωντανό δρόμο της πόλης, το δρόμου του Κρεμλίνου. Εδώ βρίσκονται καταστήματα, καφέ και, φυσικά, ιστορικά μνημεία.

Το μέσο κόστος των ξενοδοχείων στο Σούζνταλ είναι περίπου το ίδιο όπως και στο Βλαντίμιρ· από 1.000 έως 4.000 ρούβλια (από 13 έως 52 ευρώ). Υπάρχει και η δυνατότητα διαμονής σε διαμερίσματα σε κατοικίες στα προάστια, οι τιμές για τα οποία ξεκινούν από 15.000 ρούβλια (περίπου 200 ευρώ) το εικοσιτετράωρο. Οι τιμές των ξενώνων ξεκινούν από 590 ρούβλια (8 ευρώ) το εικοσιτετράωρο.

Το υλικό είναι παραγωγή της συντακτικής ομάδας του www.greece-russia2016.gr